เท่านั้น ใช่ว่าจะมีประ ะโยชน์ใหญ่หลวงเสียหน่อย มีดินแดนต้องห้ามากมายที่ทดแทนมันได้ ขอเพียงเร่งการพัฒนาของเมืองใจกลางได้ ขายมันแล้วจะเป็นอะไรไป”
“เช่นนั้นก็ดีเลย สมบัติของข้าเจ้าก็เห็นหมดแล้ว ว่ามาเถอะ เจ้าต้องการอะไร” อันหลินพูดยิ้มๆ
“ข้าต้องการยาศักดิ์สิทธิ์ที่แฝงด้วยพลังชีวิตอันเข้มข้น อาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่ค่อนข้างเล็กจิ๋วสามชิ้น กับต้นไม้ที่มีดวงไฟสีแดง รากค่อนข้างยาวนั่นได้หรือไม่” ทีน่าพูดไปพูดมาเ เสียงก็เบาลง ราวกับรู้สึกว่าตัวเองขอมากเกินไปหน่อยแล้ว
การเจรจาแลกเปลี่ยนก็เป็นเช่นนี้ไม่ใช่หรือ เสนอเงื่อนไขที่ค่อนข้างสูงก่อน จากนั้นค่อยๆ ลดมาตรฐานลงช้าๆ สุดท้ายให้คงอยู่ที่ขอบเขตที่สองฝ่ายรับได้
อันหลินลูบคางเบาๆ ยาวิเศษห้าเม็ด อาวุธวิเศษสามชิ้น ต้นเทวะเลือดเพลิง…ข้อเสนอนี้ไม่สูงแต่อย่างใด เขายังรับได้
เมื่อเห็นอันหลินกำลังขมวดคิ้วครุ่นคิด ทีน่าก็เริ่มกระวนกระวายและละอายใจ นางพูดเสริมว่า “ต้นไม้ที่มีดวงไฟสีแดงหากปลูกแล้วน่าจะทำให้เกิดดินแดนบำเพ็ญเพียรแห่งใหม่ได้ ท
