อของภูตปราชญ์ท่านนั้นได้จริงๆ
มันขบคิดเล็กน้อย เพื่อความอยู่รอดจึงพยักหน้า “ได้ ข้าจะพาเจ้าไป แต่เจ้าต้องรับปากว่าจะปล่อยตัวข้าทันทีที่ถึงสระเทวะ!”
อันหลินแสยะยิ้ม “ข้าทำตามที่เจ้าว่าไม่ได้หรอก ตอนนี้เจ้าไม่มีสิทธิ์มาวางเงื่อนไขกับข้า ถ้าอยากรอดก็รีบนำทางข้าไป!”
ตั๊กแตนสีดำ “…”
“น้อมส่งปีศาจเทพเจ้าอันหลิน!” เย่หนานเทียนก้มหัวเล็กน้อย พูดอย่างนอบน้อม
“น้อมส่งปีศาจเทพเจ้าอันหลิน!” พลทหารนานเทียนหลายร้อยนายทำความเคารพพร้อมกัน น้อมส่งอันหลิน
อันหลินกอบกู้สถานการณ์ เอาชนะตั๊กแตนชั้นเทพ พลิกสถานการณ์ ช่วยเหลือแว่นแคว้นของพวกเขา บุญคุณนี้เพียงพอจะทำให้พวกเขากระทำเช่นนี้แล้ว
อันหลินพยักหน้าให้พวกเย่หนานเทียนยิ้มๆ ก่อนจะขี่ก้อนอิฐลอยขึ้นพร้อมกับตั๊กแตน หายลับไปในชั้นเมฆแล้วอย่างสิ้นเชิง
เนี่ยฮ่าวมองการกระทำของพลทหารหนานเทียนกับอันหลินที่เหาะไป ในใจก็พอกระจ่างแจ้งแล้ว คิดว่าที่พวกเขากลับมายังสมรภูมิรบได้ไวปานนี้ รวมถึงอาวุธเทวะในมือของทุกคน ล้วนมีสาเ เหตุมาจากยักษ์ปีศาจเทพเจ้าตนนั้นกระมัง…
เมื่อเห็นเย่หนานเทียนกลับ
