“เว่ยหลง ยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งแคว้นสำริดสิ้นแล้ว ว พวกเจ้ายังไม่ยอมศิโรราบอีกหรือ!”
เสียงของตั๊กแตนดังก้องสมรภูมิรบ ทหารนับไม่ถ้วนแหงนหน้ามองฟ้า
สีหน้าของเย่หนานเทียนกับเนี่ยฮ่าวเปลี่ยนไปพร้อมกัน มองชายหนุ่มในมือของตั๊กแตนที่อยู่ไม่ไกลด้วยความตะลึงพรึงเพริด
“เป็นไปได้อย่างไร…เว่ยหลงพ่ายแล้วหรือ…เขาเป็นยอดฝีมือขั้นเทพเพียงหนึ่งเดียวของแคว้นเรา…” เนี่ยฮ่าวพึมพำ
“เสร็จกัน ไม่คิดเลยว่าในหมู่อสูรจะมีขั้นเทพด้วย แถมยังสังหารเว่ยหลงแล้ว” ใบหน้าของเย่หนานเทียนเจือความเคียดแค้นและเจ็บใจ
พลังของพวกเขาแบ่งเป็นชั้นมนุษย์ ดิน ฟ้าและเทพ พลังของบุคคลชั้นเทพเพียงพอจะตัดสินชะตาของสงครามหลายพันชีวิต ให้เวลาเย่หนานเทียนอีกไม่กี่ปี เขาก็มีโอกาสเลื่อนเป็นชั้นเทพ พเช่นกัน แต่ว่าตอนนี้…
“วะฮ่าๆ…หากพวกเจ้าไม่ยอมจำนน ข้าจะกินพวกเจ้าให้เกลี้ยงแล้วกัน…” ตั๊กแตนสีดำหัวเราะอย่างชั่วร้าย เริ่มเขมือบร่างของเว่ยหลงลงท้องต่อหน้าพลทหาร!
เหล่าพลทหารและแม่ทัพของแคว้นสำริดต่างก็เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน นัยน์ตามีไฟ
