โทสะลุกโชน
พลทหารแห่งแคว้นวารินออกอาการดีใจ พวกเขามองเห็นความหวังจะชนะแล้ว!
“หึๆ ไม่คิดเลยว่าจะมีอาวุธชั้นดีมากมายปานนี้ ข้าจะไม่เกรงใจละนะ…”
ตั๊กแตนสีดำเบนสายตามองกองทัพหนานเทียนบนพื้น นัยน์ตาพราวระยับ หน้าตาละโมบอย่างยิ่ง
ครืน ตั๊กแตนสีดำระเบิดพลังปราณที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง กลายร่างเป็นพายุสีดำพุ่งเข้าไปในกองทัพจำนวนแปดร้อยกว่านายแล้วเข่นฆ่ากองทัพหนานเทียนบนพื้นอย่างบ้าคลั่ง
“ถอย!” เย่หนานเทียนตะโกนเสียงดัง
ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียง ‘เอ๊ะ’ แว่วมาจากท้องฟ้า
ก้อนอิฐสีดำอันใหญ่โตมโหฬารแหวกชั้นเมฆ มันกว้างถึงสองจั้ง มืดฟ้ามัวดิน!
พลทหารในสมรภูมิรบต่างก็รู้สึกว่าฟ้าดินมืดลงเล็กน้อย
ฟิ้ว ก้อนอิฐหายไปแล้ว ร่างที่โอฬารกระโดดลงพสุธา สองเท้าย่ำพื้น ทำให้ผิวดินสั่นสะเทือนไปทั่ว
ทุกผู้ทุกคนเบิกตากว้างมองร่างที่ยืนค้ำฟ้าร่างนั้น
มีพลทหารบางส่วนตกใจจนอาวุธร่วงกระทบพื้น มองยักษ์ตนนั้นอึ้งๆ “ยักษ์…เทพเจ้าปีศาจ”
อันหลินมองตั๊กแตนสีดำกลางนภาแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “กายเจ้ามีพลังที่ข้าสนใจ มานี่ มาคุยกันหน่อย”
ฝูงชนได้ฟังก็ตกใจ ปีศาจเทพเจ้าตนนี้พูดได้ด้วยหรือ!
ตั๊กแตนสีดำเพ่งสายตามอง จากนั้นขยับกรงเล็บดุจ
