เคียวกระหายเลือดของมันยื่นไปหาอันหลิน
“คุยกับผีน่ะสิ ใช่ว่าข้าจะไม่เคยสังหารยักษ์ปีศาจเทพเจ้าเสียหน่อย ตายเสียเถอะ!”
ว่าแล้วกรงเล็กของตั๊กแตนสีดำก็ระเบิดพลังที่น่ากลัว หมอกดำคลอเคลียระหว่างกรงเล็บทั้งสอง ก่อตัวเป็นลำแสง ยืดยาวไปหลายเมตรราวกับกระบี่คมสีดำแหวกอากาศ พุ่งไปจะเฉือนลำคอของอั นหลินพร้อมกับเสียงดังระลอกหนึ่ง!
รวดเร็วนัก!
เนี่ยฮ่าวกับเย่หนานเทียนใจกระตุกพร้อมกัน
“หุบปาก” อันหลินเอ่ยด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็ตบตั๊กแตนสีดำไปหนึ่งฝ่ามือ
แรงมือรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด แฝงด้วยพลังมหาศาล ฝ่ามือยังไม่ทันสัมผัสตั๊กแตน สายลมที่น่ากลัวก็ทลายลำแสงสีดำแล้ว จากนั้นกระแทกร่างของตั๊กแตน
“อ๊าก...ผลุบ!” ตั๊กแตนสีดำกรีดร้อง กระอักเลือดกระเด็นออกไป
ทหาร แม่ทัพของแคว้นสำริดและแคว้นวารินต่างก็ตะลึงพรึงเพริด มองตั๊กแตนที่ถูกตบจนลอยออกไปด้วยความตกใจ
ผู้แข็งแกร่งชั้นเทพกลับต้านทานหนึ่งฝ่ามือของยักษ์ปีศาจเทพเจ้าไม่ได้งั้นหรือ!
ยักษ์ปีศาจเทพเจ้าตนนี้น่ากลัวกว่ายักษ์ตนอื่นที่ผ่านมาหลายเท่านัก!
“ล่าถอย!” หลังแม่ทัพแคว้นวารินตะโกนแล้วก็หลบหนีไปไกลก่อนใคร
พลทหารกับอสูรที่เ
