นไม่ไหวแล้ว! พวกท่านรีบกลับมาให้ความช่วยเหลือ!”
“อะไรนะ พวกเดรัจฉานของแคว้นวารินร่วมมือกับอสูรปีศาจงั้นหรือ ใจกล้าเหลือเกิน! ข้าจะกลับไปเดี๋ยวนี้!” เย่หนานเทียนพูดอย่างโกรธเกรี้ยว
แสงสว่างของดวงแสงสีขาวมลายไปทันใด เย่หนานเทียนมองอันหลินด้วยความลำบากใจ
อันหลินพูดอย่างเข้าอกเข้าใจว่า “อยากกลับแคว้นสำริดหรือ ข้าไปส่งพวกเจ้าดีไหม”
“ท่าน…ท่านจะมาช่วยแคว้นสำริดของเราหรือ” เย่หนานเทียนมองอันหลินแล้วพูดด้วยนัยน์ตาที่ตื้นตัน
“ช่วยสังหารศัตรูหรือไม่เป็นอีกเรื่อง แต่พาพวกเจ้ากลับแคว้นสำริดน่ะไม่มีปัญหา” อันหลินยิ้ม
“ดีเหลือเกิน! ท่านไม่เหมือนยักษ์ปีศาจเทพเจ้าทั่วไป ท่านเป็นคนดี!” เย่หนานเทียนพูดอย่างซาบซึ้ง
อันหลินแน่นหน้าอกทันใด ตอนนี้คนแคระก็นิยมแจกการ์ดคนดีด้วยเหมือนกันเหรอ
เขาขยายก้อนอิฐสีดำให้ใหญ่ขึ้น จากนั้นใช้เวทมนตร์ขนย้ายทหารหลายร้อยชีวิตบนพื้นมาอยู่บนก้อนอิฐ จากนั้นพุ่งขึ้นฟ้า!
คราวนี้พลทหารทั้งหมดรวมถึงเย่หนานเทียนต่างก็ตะลึงงัน ต่างก็ตกใจกับฝีมือของอันหลิน
ปีศาจเทพเจ้าที่ใช้เวทมนตร์ได้…น่ากลัวนัก!
“ใต้เท้าปีศาจเทพเจ้าเหาะช้าหน่อย ท่านเหาะไวเกินไป…ข้ามองไม่เห็นทางแล้ว!” เย่หนานเทียนยืนตัวส
