ั่น จู่ๆ กระบี่ก็ปล่อยปราณกระบี่ยาวสิบเซนติเมตรออกมา ดุจว่าจะแหวกท้องนภา!
เขาเคลื่อนไหวตามกระบี่ พุ่งไปหมายแทงหว่างคิ้วของอันหลิน!
มุมปากของอันหลินกระตุกยิกๆ ใช้นิ้วมือบีบปราณกระบี่สิบเซนติเมตรนั่นทันใด ปราณกระบี่แหลกสลาย…
“อะไรกัน!” เย่หนานเทียนเบิกตากว้างด้วยความตะลึงพรึงเพริดอย่างบอกไม่ถูก
จากนั้นฝ่ามือขนาดใหญ่ก็พุ่งเข้ามาปะทะหน้า บดบังแสงสว่างของฟ้าดิน!
ใบหน้าของเย่หนานเทียนฉายความสิ้นหวัง พลังของยักษ์ปีศาจเทพเจ้าตนนี้น่ากลัวมากเหลือเกิน เขาคิดว่าความรุ่งโรงจน์ทั้งชีวิตของตนจะกลายเป็นจุดจบของเขาในสงครามนี้แล้ว
ร่างของเขาถูกพลังอันยิ่งใหญ่มหาศาลบีบอัด ทำให้กระดิกกระเดี้ยไม่ได้
ขณะที่เขานึกว่าตนจะตายในวินาทีต่อไปแล้วนั้น เขาพบว่าความตายไม่ได้มาเยือนแต่อย่างใด เขาเพียงแค่ถูกยักษ์ปีศาจเทพเจ้าตนนั้นใช้นิ้วคีบแล้วยกขึ้นตรงหน้าของยักษ์
หรือข้าจะถูกกิน
เย่หนานเทียนสิ้นหวังยิ่งกว่าเดิม จินตนาการว่าร่างกายของตนถูกยักษ์ที่น่ากลัวเคี้ยว เขาก็ตัวสั่นงันงักไม่หยุด
“ยักษ์ปีศาจเทพเจ้าตนนี้ยิ่งใหญ่กว่าที่ข้าเคยสังหารเยอะโขจริงๆ แต่ข้าเย่หนานเทียนจะยอมให้ถูกดูหมิ่นที่นี่ได้อย่างไร!” เย่หนานเทียนตะ
