…”
เหล่าคนแคระ “…”
“แต่ข้ากับพวกเจ้าไม่มีความแค้นต่อกัน ทำไมเจ้าต้องรบราฆ่าฟันตั้งแต่ครั้งแรกเจอ แถมยังใช้กระบี่แทงข้าด้วย” อันหลินบ่นอุบ
รองเท้าของเขาถูกแทงเป็นรูแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ก็ต้องเปลี่ยนรองเท้าอีกแล้ว
หารู้ไหมว่าเมื่อสิ้นประโยคนี้ของเขา คนแคระหลายร้อยคนบนพื้นก็โวยวายขึ้นมาทันที มีอีกมากมายที่สถบด่า บางส่วนที่ใจกล้าก็ใช้หอกยาวแทงรองเท้าของเขาต่อ
เย่หนานเทียนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟยิ่งกว่า ตะคอกว่า “เจ้ากับพวกเราไม่มีความแค้นต่อกันงั้นหรือ เจ้ากล้าพูดหรือว่าไม่มีความแค้นต่อกัน เจ้าฆ่าราชาที่กรีธาทัพด้วยตัวเองของพวกเรา ความแค้นที่ใหญ่หลวงแบบนี้…ยังกล้าพูดอีกหรือว่าไม่มีความแค้นต่อกัน!”
“ข้าฆ่าราชาของพวกเจ้างั้นหรือ” อันหลินกะพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง
“ลองดูใต้ฝ่าเท้าเจ้าสิ!” เย่หนานเทียนตวาดเสียงกร้าว
อันหลินยกเท้าซ้ายขึ้น ไม่มีอะไรเลยนี่นา
เขาคิดๆ แล้วก็ยกเท้าขวาขึ้น
อืม…บนพื้นมีมดสีทองหลายตัวที่ถูกเหยียบจนแบน
อ้อ…มีผู้ชายสวมชุดจักรพรรดิสีทองอีกคนที่ถูกเหยียบจนลมหายใจดับดิ้นไปแล้ว…
