โบราณบรรพกาลเมื่อห้าร้อยปีก่อนบางส่วน บัดนี้สีหน้าตกตะลึงยิ่งกว่า พวกเขารู้ว่าเนื่องด้วยความพิเศษของแดนโบราณบรรพกาล ทุกครั้ งที่เข้าไปยังที่แห่งนั้นจะมีนักพรตเพียงคนเดียวที่ได้รับป้ายเคลื่อนมิติสีทอง และปกติแล้วป้ายเคลื่อนมิติมักจะมอบให้บุคคลที่เป็นผู้นำในระดับหวนสู่ความว่างเปล่า นี่เป็นครั้งแ แรกที่มอบให้นักพรตแปลงจิต
อันหลินพบว่าสายตาที่ทุกคนมองตนมันไม่เหมือนเดิม โดยเฉพาะหยางรั่วหลิง ดวงตาคู่งามแทบจะมีน้ำซึมออกมาแล้ว แถมยังเคล้าคลอด้วยความปรารถนาและความวิงวอน...
ตอนนี้เขาอยากจะตะโกนลั่นเหลือเกินว่า นี่เป็นป้ายเคลื่อนย้ายที่ตนได้มาด้วยความสามารถ ไม่ใช่เส้นสาย!
อันหลินเก็บป้ายเคลื่อนย้ายสีทองเงียบๆ ตอนนี้มีแค่ป้ายเคลื่อนย้ายชิ้นนี้ที่มอบความอบอุ่นให้เขาได้
ในช่วงเวลาต่อมา จักรพรรดิจื่อเวยได้แนะนำสถานการณ์ของแดนโบราณบรรพกาลให้กับทุกคน
สิ่งเหล่านั้นล้วนเป็นข้อมูลที่เหล่าผู้อาวุโสในอดีตแลกมาด้วยเลือดเนื้อ อันหลินยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกว่าที่นั่นช่างน่ากลัว
สภาพแวดล้อมที่พิลึก มิติและสิ่งมีชีวิตที่บิดเบี้ยว กฎเกณฑ์ที่วุ่นวาย…
แถมยังต้องเผชิญกับภัยคุกคามจากอิทธิพลอันเป็นปรปักษ์ที่เหลือของแผ่นดินบรรพกาลอี
