“ท่านคือผู้อาวุโสนักบุญตู้เจิน?” ซูเฉินเอ่ยถามอย่างลังเล
แม้เสียงที่ได้ยินจะคล้ายเสียงของนักบุญยุทธ์ตู้เจิน แต่ก็ฟังดูเลือนลาง เต็มไปด้วยความเก่าแก่และกลิ่นอายแห่งพุทธะ
“ใช่แล้ว เป็นข้าเอง”
เสียงชราเอ่ยด้วยความเหนื่อยล้า “ผ่านไปนับหมื่นปี ในที่สุดก็มีผู้มาถึง ข้ากดข่มมังกรดำนี่ไว้นานแสนนาน แต่พลังของข้าบัดนี้ร่อยหรอเต็มที หากไม่มีผู้สืบทอดเข้ามาอีก ครานี้มันอาจหนีรอดไปได้!”
“ท่านอาวุโส มังกรดำนี้ดำรงอยู่มาได้นับหมื่นปี ทั้งที่ตามปกติ นักบุญยุทธ์หรือแม้แต่จักรพรรดิเทพยุทธ์ก็มีอายุขัยเพียงไม่กี่พันปี ไยถึงเป็นเช่นนั้น?”
ซูเฉินถามด้วยความตกตะลึง
“เจ้ามังกรตัวนี้คืออสูรร้ายจากนอกดินแดน เป็นอสูรเถื่อนจากนอกเขตแดนแห่งเต๋า อายุขัยนับหมื่นปีมิใช่เรื่องแปลก! ยิ่งไปกว่านั้น มันเคยบรรลุถึงขอบเขตจักรพรรดิเทพยุทธ์ เพียงแต่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนถดถอยลงมาสู่ระดับนักบุญยุทธ์ ถึงกระนั้น วิญญาณมังกรของมันยังคงแข็งแกร่งยิ่ง! แม้ข้าจะใช้พระสูตรเพชรคัมภีร์ประกอบกับเปลวเพลิงนิพพานเผาผลาญมันต่อเนื่องนับหมื่นปี ก็ยังไม่อาจทำลายมันได้หมดสิ้น!”
เสียงชราเอ่ยอย่างแจ่มชัด
“ส่วนร่างจริงของข้านั้นสูญสลายไปนานแล้ว บัดนี้เหลือเพียง
