ไหนใช้ได้บ้าง” ต้าไป๋แลบลิ้นพูดอย่างตื่นเต้น
“อืม ยึดจุดนั้นของคันฉ่องเมฆเป็นจุดศูนย์กลาง หญิงสาวตรงสองนาฬิกาคนนั้นดูดีมาก คลื่นทำให้กระเพื่อมน้อยๆ มองออกว่านุ่มมาก...” อันหลินชื่นชมยิ้มๆ
ต้าไป๋พยักหน้ารัวๆ “ใหญ่มากด้วย! โฮ่ง!”
“แล้วก็หญิงสาวผมยาวสีดำทางแปดนาฬิกาคนนั้น ผมยาวลู่ไปกับเรือนร่างขาวผุดผ่อง แนบไปตามรูปร่างที่สะโอดสะอง นั่นก็เป็นจุดที่น่าชมเหมือนกัน!” อันหลินอดชมไม่ได้
“อา…นางลุกขึ้นแล้ว…โฮ่ง!” ต้าไป๋อุทาน
ร่างที่สูงระหงอวบอิ่มของหญิงสาวปรากฏในหมอกขาววับๆ แวมๆ หยดน้ำเกาะบนผิวอันขาวดุจหิมะประหนึ่งไข่มุกเม็ดงาม ส่องประกายอันน่าเย้ายวน
ต้าไป๋กับอันหลินต่างก็เบิกตากว้าง รูจมูกบานออกเล็กน้อย หน้าตาตื่นเต้นและเร้าใจ
“อา…นางเดินไปในจุดที่ไอน้ำหนาแน่นแล้ว…” อันหลินพูดอย่างห่อเหี่ยว
ต้าไป๋ก็ทำหน้าจนใจเช่นกัน ไอน้ำในสระมันแทรกแซงไม่ได้ เพราะหากว่าแทรกแซง คลื่นพลังปราณก็จะถูกหน่วยบังคับใช้กฎหมายของสำนักไม่ก็สตรีที่แช่น้ำร้อนจับได้
“พี่อัน เจ้าดูนั่นสิ มีผู้หญิงเดินเข้ามาอีกสองคนแล้ว แค่มองก็ของชั้นยอดแล้ว โฮ่ง!” ต้าไป๋พูดอย่างตื่นเต้น
เมื่ออันหลินมองไป เห็นหญิงชุดสีน้ำเงินกับหญิงชุ
