ต่อให้จะหนีได้ชั่วคราว แต่ต่อไปจะทำอย่างไร
คุกเข่าบนกระดานซักผ้าหนึ่งปี ไม่สิ ต่อให้คุกเข่าบนทุเรียนหนึ่งปีก็ไม่มีทางไถ่โทษได้!
สู้ยอมรับผิดแต่โดยดียังดีกว่า ตั้งใจสำนึกผิดสักหน่อย ไม่แน่ว่าสวีเสี่ยวหลานอาจจะใจกว้างก็ได้
อืม…เอาแบบนี้แหละ!
ปีกเปลวไฟสีขาวของสวีเสี่ยวหลานวาดเส้นโค้งอันงดงามกลางท้องฟ้ายามราตรี เฉียดผ่านศีรษะของอันหลินไปพร้อมกับลมคลั่งอันร้อนระอุ สองอึดใจต่อมาก็ไล่ตามต้าไป๋ทัน วาดเท้าออกไปเ เหมือนพายุหมุน เตะต้าไป๋ที่กำลังหลบหนีกลับเขาสุริยันแดง
ตูม
ร่างสีขาวของต้าไป๋ฝังลงบนผิวดินข้างกายอันหลิน ใบหน้าหมดอาลัยตายอยาก
ทำไมถูกอันหลินทุบตีแล้วยังถูกสวีเสี่ยวหลานเตะอีก...
อันหลินมองต้าไป๋ที่อยู่ข้างๆ อย่างเวทนา คิดจะหนีจากเงื้อมมือของสวีเสี่ยวหลานงั้นเหรอ อย่าไร้เดียงสาไปหน่อยเลย
ตอนนี้สวีเสี่ยวหลานเป็นคนที่มีสายเลือดของวิหคชาดเชียวนะ ความเร็วยามกางปีกเพลิงวิหคชาดเหาะเหิน แม้แต่เขาก็อาจจะสู้ไม่ได้ด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับต้าไป๋ที่ยังไม่บรรลุระดับแ แปลงจิต
หญิงชุดเขียว
