คนหนึ่งพุ่งลงจากท้องฟ้า ปีกเพลิงสีขาวทรงอานุภาพน่ายำเกรง
นางเชิดคางขึ้นเล็กน้อยภายใต้แสงจันทร์ที่นวลกระจ่าง กิริยาสูงศักดิ์เย่อหยิ่งประหนึ่งเทวนารีเก้าสวรรค์ ดวงตาแฝงด้วยความเย็นเยือกที่อันตราย “เหอะๆ แอบดูผู้หญิงอาบน้ำหรือ ใครให ห้ความกล้ากับเจ้ากัน!”
“ต้าไป๋!” อันหลินสะดุ้งโหยงแล้วชี้ต้าไป๋
“จู่ๆ คืนนี้มันก็บอกข้าว่าเขาสุริยันแดงมีทิวทัศน์น่าชม ข้าจึงตามมันมาถึงตรงนี้ด้วยความซื่อ ตอนหลังข้าพบว่ามันใจกล้าแอบมองผู้หญิงอาบน้ำ ข้าก็เลยจัดการมันทันที! เจ้ามองจาก กรอยแผลก่อนหน้านี้บนตัวมันก็น่าจะรู้ว่าข้าไม่ได้โกหก!” อันหลินพูดด้วยสีหน้าที่จริงใจและรู้สึกผิด
ต้าไป๋ที่เป็นอัมพาตครึ่งซีกติดแหง็กอยู่บนผิวดิน “…”
