งชั่วยามเต็มๆ
ครึ่งชั่วยามต่อมา อันหลินก็ลืมตาที่กระจ่างใสขึ้น
ทุกลมหายใจเข้าออกล้วนมีพลังชีวิตอันเข้มข้นแผ่กระจาย
“ไม่คิดเลยว่าพลังงานของยาเซียนเม็ดนี้ยังหลงเหลืออยู่บ้าง แต่พลังงานชีวิตที่เราดูดซึมได้คงจะถึงขีดจำกัดแล้วละ” เขายิ้มบางๆ หยิบคันฉ่องวิหคชาดออกจากแหวนมิติแล้วส่องดู
ชายหนุ่มในคันฉ่องมีใบหน้าที่หล่อเหลา ดวงตาที่สุกใสและเส้นผมสีดำขลับเหมือนน้ำหมึก
“หล่อจังเลย” อันหลินพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่อิ่มอกอิ่มใจ
คันฉ่องวิหคชาด “…”
อดพูดไม่ได้ว่า ยาเซียนขั้นสองที่สามารถเพิ่มพลังชีวิตได้นั้นมีฤทธิ์ยาที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง อายุขัยที่เสียหายจากการใช้วิชาจิตอนุมานฟื้นฟูกว่าครึ่ง ลำพังแค่ด้านพลังงานชีว วิต มันเหนือกว่าที่ผ่านมาด้วยซ้ำ
เพียงแต่ตอนนี้ร่างกายของเขารับพลังงานได้เพียงเท่านี้ อายุขัยที่เสียหายอีกส่วนเล็กๆ ที่เหลืออาจจะต้องมองในระยะยาว อย่างไรเสียเส้นทางการบำเพ็ญเซียนยังอีกยาวไกล ไม่ต้องรีบร้อ อน
อันหลินยิ่งมองตัวเองในคันฉ่องก็ยิ่งพอใจ ราวกับความหล่อ
