เจ้า! เข้าใจหรือยัง หือ!”
ผู้อาวุโสจู “…”
สวีเสี่ยวหลาน “…”
ได้รับแรงกระทบกระเทือนทางจิตใจแบบใดกันถึงเอ่ยวาจาเช่นนี้กับคันฉ่องบานหนึ่งได้
คันฉ่องวิหคชาดเป็นคันฉ่องทรงกลมที่มีกรอบสีแดง ผิวสีน้ำเงิน รูปลักษณ์งามวิจิตรอย่างยิ่ง
ก่อนหน้านี้มันมีขนาดใหญ่เท่าหน้าคน ตอนนี้ถูกอันหลินจัดการจนเหลือขนาดเท่าฝ่ามือแล้ว
ผู้อาวุโสจูกระแอมเบาๆ “ในเมื่อพวกเจ้าทั้งสองต่างก็ได้อาวุธดั้งเดิมที่ตนหมายปองแล้ว เช่นนั้นตอนนี้ก็ออกจากหอนภาขาวได้แล้ว”
อันหลินกับสวีเสี่ยวหลานออกจากหอนภาขาวด้วยความพึงพอใจ
ของรางวัลที่ดีที่สุดที่สำนักวิหคชาดสามารถให้ทั้งสองได้ในตอนนี้ก็คืออาวุธดั้งเดิมวิหคชาด ด้วยเหตุนี้จะเห็นได้ว่าสำนักให้ความสำคัญกับทั้งสองมากเพียงใด
อีกทั้งอันหลินยังได้ตำแหน่งผู้อาวุโสเกียรติยศอีกด้วย ปกติหากไม่มีภารกิจใด สามารถลอยชายได้ตามสบาย เพียงแต่ยามเกิดเหตุใหญ่ในสำนัก มีหน้าที่ต้องปฏิบัติการเพื่อสำนัก
เขาถือป้ายอาญาสิทธิ์ผู้อาวุโสไปรับเงินเดือนปีนี้ที่หอผู้อาวุโส มีทั้งสิ้นสามแสนหินวิญญาณ สำหรับคนทั่วไปแล้วเงินพวกนี้อาจถือว่าเป็นจำนวนมหาศาลแล้ว แต่เป็นเพียงซ