กอบกู้พลังปราณที่เสียหายอย่างแสนสาหัสของวิหคชาดได้ เคราะห์ดีที่พวกเจ้าชิงเพลิงศักดิ์สิทธิ์มาได้ มิ เช่นนั้นสำนักวิหคชาดของเราก็ยากจะผ่อนคลายได้จริงๆ”
ม่อไห่ทอดสายตามองทางเหนือแล้วพึมพำว่า “ฝีมือการล้างสมองของสาวหิมะสุดยอดยิ่งนัก หวังว่าเมื่อพบศิษย์พี่ซ่างกวนอีกครา จะไม่ใช่ศัตรูนะ”
อันหลินฟังถึงตรงนี้ก็อดถอนหายใจไม่ได้เช่นกัน
สตรีที่ชีวิตพบเจอแต่ขวากหนามคนหนึ่ง ไม่ง่ายเลยกว่าจะเป็นที่ยอมรับของเพลิงวิหคชาด สาวหิมะก็โผล่มา
ขณะที่ไล่ล่าสาวหิมะ ปรากฏว่าถูกสาวหิมะจับกุมตัว…
“คุณชายอัน มื้อเช้าพร้อมแล้วเจ้าค่ะ!” จู่ๆ แม่ครัวเสี่ยวชุนก็ตะโกนเสียงหวาน
“ไป ศิษย์พี่ม่อ ไปกินข้าวกัน!” อันหลินกวักมือ
ม่อไห่ส่ายหน้า “ข้าเพิ่งกินไป จริงสิ หลังกินมื้อเช้าเสร็จแล้ว เจ้ากับสวีเสี่ยวหลานไปที่หอนภาขาวหน่อย ผู้อาวุโสจูรอพวกเจ้าอยู่ที่นั่น”
หอนภาขาวเป็นเขตหวงห้ามของสำนักวิหคชาด ได้ยินว่าข้างในมีขุมทรัพย์ที่ล้ำค่าที่สุดของสำนัก
อันหลินสนอกสนใจ พูดทั้งที่รู้อยู่แก่ใจแล้วว่า “มีธุระอะไรหรือ”
“ข่าวดี ข่าวดีอย่างใหญ่หลวง ข้าไปก่อนละ” ม่อไห่จากไปพร้อมกับรอยยิ้ม
เมื่อบอก
