งสะท้อนนภายามรัตติกาล ตระการตายิ่งนัก
อันหลินลุกขึ้นอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ไม่ไหว ทอดมองภาพมหัศจรรย์ที่หมื่นเพลิงเปล่งประกายพร้อมเพรียงกันตรงหน้า
“ช่างเป็นพลุที่งดงามเสียจริง”
ร่างอรชรชุดเขียวมายังข้างกายอันหลินแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม
เปลวไฟกลางท้องฟ้ายามรัตติกาลสาดกระทบใบหน้าขาวผ่องของหญิงสาว งดงามไม่มีสิ่งใดเทียบ
“นั่นสิ…พลุในค่ำคืนนี้สวยงามจริงๆ…”
อันหลินโน้มหน้าเข้าไป สัมผัสริมฝีปากสีอ่อนนุ่มหยุ่นของหญิงสาวข้างกาย
ความรู้สึกอันสุขสมหอมหวานกำลังแผ่ซ่าน