ป๋ “… พี่อัน ข้ารู้สึกว่าเจ้าก็ได้รับแรงกระทบกระเทือนเหมือนกัน โฮ่ง!”
อันหลินคร้านจะพูด นอนแผ่บนเก้าอี้ยาวอย่างเกียจคร้านดุจคุณชายก็ไม่ปาน เพลิดเพลินกับช่วงเวลาอันผ่อนคลาย
พระอาทิตย์ค่อยๆ ลาลับขอบฟ้า ดวงดาราเริ่มปรากฏในผืนฟ้ายามรัตติกาล
จู่ๆ ยอดไม้ของสำนักวิหคชาดก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
เปลวไฟสีขาวรูปวิหคชาดลอยขึ้นท้องฟ้า แผดร้องดีใจกลางเวหาเหนือสำนักวิหคชาด ราวกับแสดงความปีติยินดีที่ตนได้กลับคืนสู่เหย้าอีกครั้ง
ในยามนี้ ภายในร่างกายของลูกศิษย์ทุกคนแห่งสำนักวิหคชาดล้วนมีการคุ้มครองจากพลังเพลิงบางอย่างเพิ่มมา
พลังนั่นอ่อนโยนดุจวาริน และอบอุ่นปานดวงตะวันยามวสันต์ ไหลหลั่งภายในร่างกายไม่หยุด มอบความรู้สึกที่อบอุ่นและปลอดภัยให้แก่พวกเขา
ทั่วทั้งสำนักเริ่มฮือฮา ลูกศิษย์นับไม่ถ้วนมองเพลิงวิหคชาดที่ลอยคว้างกลางอากาศแล้วน้ำตาก็คลอเบ้า ยังมีลูกศิษย์อีกมากมายที่โห่ร้องดีใจแ และกอดกัน
ลูกศิษย์บางส่วนเริ่มปล่อยคาถาเปลวเพลิงใส่ท้องนภา
อุกกาบาตเปลวไฟ มังกรเพลิง พญาหงส์เพลิง ม้วนภาพอัคคี…
คาถาเปลวไฟหลากหลายสีสันที่สะดุดตาอย่างยิ่งลอยสู่ท้องฟ้า จากนั้นก็ระเบิด ส่อ
