้ให้เสี่ยวหลานเถอะ ข้าลืมมันไม่ได้ ส่วนมังกรตัวนั้น อืม…เป็นแค่อุบัติเหตุ พันธะสัญญ ญาสัตว์เลี้ยงกับพันธะสัญญาทาสไม่เหมือนกัน หมาป่าน้อยเป็นลำดับที่หนึ่งของทาสแล้วกัน”
“นายท่านสุดยอด วิเคราะห์ได้สมเหตุสมผล หมาป่าน้อยนับถือจริงๆ! ต่อไปหมาป่าน้อยจะตั้งใจปฏิบัติหน้าที่ พร้อมพลีชีพสู้ จะไม่ทำลายชื่อเสียงของท่า านแน่ๆ!” หมาป่าดาบขาวพูดอย่างฮึกเหิม
อันหลิน “…”
“อืม งั้นเจ้าถอยไปก่อนเอะ” อันหลินโบกมือปัดๆ
“ได้ขอรับนายท่าน มีเรื่องอะไรต้องการให้หมาป่าน้อยจัดการต้องบอกข้านะ! ข้าชอบการแบ่งเบาภาระกับนายท่านที่สุด!” หมาป่าดาบขาวคำนับอย่างน นอบน้อมแล้วถึงถอยหลังไปช้าๆ
เห็นหมาป่าดาบขาวออกไปแล้ว ต้าไป๋ถึงพูดออกมาว่า “รู้สึกเหมือนว่าหมาป่าน้อยจะได้รับแรงกระทบกระเทือนบางอย่าง โฮ่ง!”
อันหลินกลอกตา “ก็เพราะคำพูดไม่กี่ประโยคนั่นของเจ้าทำให้หมาป่าน้อยตกใจ”
“แต่ข้าพูดความจริงนี่นา โฮ่ง!” ต้าไป๋ทำหน้าไม่ยี่หระ
“ข้าเลยไม่โต้แย้งไง เฮ้อ สัตว์เลี้ยงอะไรพรรค์นั้นของปลอมทั้งนั้น” อันหลินถอนหายใจเบาๆ
ต้าไ
