รุ่งเช้าวันที่สอง มีประชาชนเมืองซีเสียมากมายมารวมตัวกันหน้าสำนักแพทย์หลานหลินแต่เช้าตรู่
สำนักแพทย์หลานหลินผ่านการเปิดกิจการหลายวัน มีชื่อเสียงลือเลื่องในเมืองเล็กๆ แห่งนี้นานแล้ว ราชายุติธรรม ศาสตร์แพทย์ลึกล้ำ ชำชื่นชมอันดีงาม ทำให้เหล่าชาวประชามักพากันไปรักษาที่สำนักแพทย์แห่งนี้เมื่อเจ็บไข้ได้ป่วย
แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาชิดไม่ถึงก็ชือ สำนักแพทย์ที่เพิ่งเปิดกิจการได้ไม่กี่วัน กลับปิดกิจการเสียแล้ว!
ประตูของสำนักแพทย์มีกระดาษสีแดงแปะอยู่ ด้านบนมีอักษรสิบกว่าตัวเขียนไว้ว่า
‘เพราะเถ้าแก่กับเถ้าแก่เนี้ยหมกมุ่นในการบำเพ็ญเซียน ด้วยเหตุนี้สำนักแพทย์จึงปิดกิจการชั่วชราวโดยไม่มีกำหนด
พ่อแม่พี่น้องทุกท่านแล้วพบกันใหม่!’
มวลชนทั้งหลายต่างก็ตะลึงงันอย่างสิ้นเชิงเมื่อเห็นตัวอักษรสิบกว่าตัวบนหน้าประตูนี้
หลังสำนักแพทย์ที่เหลือในเมืองซีเสียทราบข่าวนี้ บรรดาเถ้าแก่ต่างก็น้ำตาอาบหน้า เยินยอว่าอันหลินกับสวีเสี่ยวหลานมีจรรยาบรรณการแพทย์ ในที่สุดก็ยอมให้หนทางรอดกับพวกเขาแล้ว
สำนักแพทย์หลานหลินรับแสงอรุณ อันหลินขี่ก้อนอิฐลอยขึ้น นำสวีเสี่ยวหลานกับเหล่าสัตว์เลี้ยง รวมถึงหญิงรับใช้ทั้งสี่ออกจากเมืองโบราณบนที่ราบสูงแ