บุคคลที่ยิ่งใหญ่ระดับตำนานของแผ่นดินอย่างมหาเทพเต้าเต๋อเทียนจุนจะต้องการความช่วยเหลือจากอันหลินด้วย พลันรู้สึกว่าช่างน่าเหลือเชื่อ มันเคารพเจ้านายของตนยิ่งกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว ระดับความเชื่องเพิ่งขึ้นเป็นเท่าตัว
“เสี่ยวหลาน ตอนนี้เจ้าอยู่ในระดับแปลงจิตแล้วหรือ” อันหลินถาม
สวีเสี่ยวหลานพยักหน้ายิ้มๆ “อืม หลังดูดซึมเลือดดั้งเดิมของวิหคชาดแล้ว พลังขอบเขตของข้าสมบูรณ์แล้ว ตอนที่สร้างรากฐานใหม่ ได้อาศัยพลังแห่งสายเลือดของสัตว์เทพทำให้รากปราณแผ่ปราณหยวน จิตวิญญาณแจ่มชัด เส้นชีพจรมั่นคง เข้าสู่ระดับแปลงจิตขั้นต้นอย่างสมบูรณ์ ไม่ต้องใช้แม้แต่อสนีบาต”
แม้อันหลินจะไม่เข้าใจว่าสวีเสี่ยวหลานกำลังพูดอะไร แต่ที่แน่ๆ รู้สึกว่าสุดยอดมาก
จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงจับมือเรียวและขาวผุดผ่องของสวีเสี่ยวหลานขึ้นมา
“เจ้าจะทำอะไร” สวีเสี่ยวหลานหน้าแดงเรื่อ นัยน์ตาคู่งามจ้องมองอันหลิน
อันหลินยิ้มอ่อนโยน หยิบแหวนมิติวงหนึ่งออกจากแหวนมิติแล้วสวมใส่นิ้วเรียวดุจต้นหอมนั่นช้าๆ “ตอนนี้แหวนมิติวงนี้กลับคืนสู่เจ้าของแล้ว”
สวีเสี่ยวหลานยิ้มหวาน ดวงตาหยีเป็นจันทร์เสี้ยวที่น่ารัก “ไม่มีอย่างอื่นแล้วหรือ”
อันหลินกะพริบตาป
