่าพบกันโดยบังเอิญ ต่อให้จากไปทั้งอย่างนี้ มันก็เป็นเรื่องที่ปกติอย่างยิ่ง
ในตอนนั้นเอง สวีเสี่ยวหลานที่เอาแต่เล่นไพ่นกกระจอกอยู่ตลอดเวลามองสาวใช้ที่ซุบซิบกันแล้วพูดยิ้มๆ ว่า “พวกเจ้าคิดบ้าอะไรกันอยู่ ข้าจะทิ้งเด็กๆ ที่น่ารักขนาดนี้ได้อย่างไร พรุ่งนี้ตกลงกับครอบครัวพวกเจ้าให้ดี อยากตามไปเป็นลูกศิษย์ในนามของสำนักวิหคชาดกับข้า หรือจะอยู่ที่สำนักแพทย์หลานหลินก็แล้วแต่พวกเจ้า”
ชุน เซี่ย ชิว ตงต่างก็อ้าปากค้าง พวกนางไม่คิดเลยว่าสวีเสี่ยวหลานจะได้ยินคำซุบซิบของพวกนาง ยิ่งไม่คิดเลยว่าสวีเสี่ยวหลานจะให้พวกนางตัดสินใจด้วยตัวเอง
เหล่าสาวใช้นัยน์ตาแดงก่ำ แสดงเจตนาว่าจะติดตามสวีเสี่ยวหลานให้ได้
อย่าว่าแต่นายหญิงเป็นบุคคลที่เก่งกาจยวดยิ่งเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ลำพังแค่นิสัยของนายหญิง พวกนางก็ชอบมากด้วย
แม้จะไม่ให้พวกนางกินอาหารจากกระทะก้นแบน แถมยังพลอดรักบ่อยๆ…แต่นอกจากข้อเสียเหล่านี้แล้ว ก็มีแต่ข้อดีทั้งนั้น เป็นสตรีที่สมบูรณ์แบบ!
เล่นไพ่นกกระจอกจวบจนดึกดื่นค่อนคืน อันหลินบอกราตรีสวัสดิ์กับสวีเสี่ยวหลานแล้วแยกย้ายกลับไปพักผ่อนที่ห้อง
ถึงแม้คืนนี้อันหลินเสียดายนิดหน่อย แต่โดยภาพรวมแล้วก็ยังมีความสุขมากอ
