ยู่ดี เพราะแก้ไขปัญหาใหญ่ของชีวิตได้แล้ว คลายปมในใจทั้งหมดของเขาแล้ว ฉะนั้นแม้แต่นอนก็ยังยิ้ม หวานละมุนเป็นพิเศษ
สวีเสี่ยวหลานกลับห้อง มองรูปโฉมอันงดงามของตัวเองในคันฉ่องทองแดงแล้วยิ้มหวาน
จากนั้นนางก็ทำท่าเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ พึมพำเบาๆ ว่า ‘คนทึ่ม’ แล้วพักผ่อน
เรื่องราวมักจะดำเนินไปด้วยความคาดการณ์ไม่ได้ เพียงแค่ราตรีเดียว นางก็เปลี่ยนจากมนุษย์ปุถุชนคนหนึ่ง สร้างรากฐานใหม่ พลังฟื้นฟูอีกครั้ง ไม่เพียงเท่านี้ พลังยุทธ์ก็ก้าวล้ำขึ้นหนึ่งขั้น บรรลุระดับแปลงจิตขั้นต้นแล้ว
มาคิดดูตอนนี้แล้ว ถึงแม้ปัจจัยบังเอิญมากมาย แต่หากว่าไม่มีใครบางคนไล่ตามมาอย่างไม่คิดชีวิต ทุกอย่างเหล่านี้ก็จะไม่เกิดขึ้น…
เป็นเพราะพลังอันยิ่งใหญ่ของเจ้าทึ่มบางคนที่ช่วยนางไว้…
สวีเสี่ยวหลานใช้ผ้าห่มคลุมไว้ครึ่งหน้า เผยดวงตาที่กระจ่างใสดุจวารินยามสารทกับปลายจมูกจิ้มลิ้ม จู่ๆ ในแววตาก็มีความเสียดายเจือปน
“อืม…คำชวนที่บอกว่าแสงจันทร์งดงามมาก หากว่าตกลงไปกับเขาจะดีกว่านี้ไหมหนอ...”
“ไม่ได้ ก้าวหน้าไวเกินไปไม่ได้ ยังอยู่ในระยะดูใจ ข้าจะใจง่ายแบบนี้ไม่ได้…”
“แต่เขาจะไม่พอใจไหมนะ”
“จะสนใจอะไรมากมายไปทำไม เวลายังอีกยาวไกล...”
“ไม
