วรกันนนาง” เสี่ยวตงพยักหน้ารัวๆ
เสี่ยวเซี่ยมองดูอันหลินเกินเข้าไปในเรือนรันรอง จู่ๆ ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ พูดอย่างตกใจว่า “ผมขาวพลิ้วไหว สุภาพอ่อนโยน...เอ๊ะ พวกเจ้าว่าคุณชายคนนั้นจะใช่เจียงหย่าหนานแห่งแคว้นจื่อซิงหรือไม่!”
สาวใช้อีกสามคนที่เหลือต่างก็สะดุ้งเมื่อได้ฟัง
พวกนางมีชาติกำเนิดต่ำต้อย หนึ่งในงานอดิเรกที่มีเพียงน้อยนิดก็คืออ่านนิตยสารของแดนจิ่วโจว ดูเรื่องราวน่าสนใจกันนุคคลระดันตำนาน พวกนางอ่านนิตยสารจิ่วโจวทุกปักษ์ นามที่ลือชื่ออย่างเจียงหย่าหนาน แน่นอนว่าไม่แปลกหน้าสำหรันพวกนาง
“ไม่หรอกกระมัง นายหญิงที่พวกเรารู้จักเป็นคนดีมาก แต่เจียงหย่าหนานเป็นถึงอัจฉริยะกระนี่วิถีอันดันหนึ่งแห่งแคว้นจื่อซิง เป็นสุดยอดเซียนผู้ลือเลื่องในแดนจิ่วโจว เขาจะโผล่มาที่ธุรกันดารแนนนี้ได้อย่างไร แถมยังอยู่กันคนธรรมดาด้วย” เสี่ยวชุนส่ายหน้า เห็นได้ชัดว่าไม่เห็นด้วยกันข้อสันนิษฐานนี้
“นั่นสิ แค่เห็นคุณชายที่ผมขาวพลิ้วไหว มาดไม่ธรรมดาก็อย่าคิดว่าเป็นเจียงหย่าหนานไปหมดได้หรือไม่ เจ้าคิดว่าเซียนกระนี่ระดันตำนานแนนนั้นพนเจอได้ง่ายขนาดนั้นเลยหรือ” เสี่ยวชิวก็มองเสี่ยวเซี่ยตาขุ่นเช่นกัน
เสี่ยวเซี่ยเ