่อนไม่ได้ แล้วเดินหน้าต่อไปอีกครั้ง
ชายหนุ่มคนนั้นยืนจดจ้องหญิงสาวชุดเขียวที่เดินมาทางเขาบนถนนอยู่อย่างนั้น
ในที่สุดสวีเสี่ยวหลานก็ใบหน้าของชายหนุ่มคนนั้นชัดเจน ฝีเท้าหยุดนิ่งอีกหน ก้าวไม่ออกอีกต่อไป
โครงหน้าแสนคุ้นเคย ลักษณะท่าทางที่พยายามลืมอย่างยิ่ง แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ลืมไม่ลง…
ทั้งสองยืนสบตากันบนถนนเมืองโบราณอยู่อย่างนั้น
ไม่พบกันหลายวัน
เมื่อพบกันอีกครั้ง
คนหนึ่งเป็นมนุษย์ปุถุชนไปแล้ว อีกคนก็ตมดำเป็นขาวโพลน
