ิงชื่นชอบการร้องเพลงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว นางจึงดัดแปลงคาถาปลูกถ่ายเลือดของตงฟางหมิง ทำให้การปลูกถ่ายเลือดสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้นด้วยการสนับสนุนจากทำนองดนตรี
มันเป็นการขับร้องเดี่ยวที่ไร้ซึ่งผู้ชม ความจริงเส้นเสียงของสวีเสี่ยวหลานยอดเยี่ยมมาก เสียงของพญาหงส์ที่อบอุ่นเจือความกังวาน ให้ความอบอุ่นและปลอบประโลมจิตใจได้
ไม่รู้ด้วยเหตุใด จู่ๆ สมองนางก็หวนคิดถึงการแสดงที่อันหลินร่วมแสดงในแดนมนุษย์
คืนนั้นนางถือกู่ฉิน กระโปรงขาวพลิ้วไหวดุจกล้วยไม้งดงามกลางหุบเขา
อันหลินขับร้อง นางบรรเลงดนตรี ทั้งสองผสานกันได้อย่างลงตัว รู้ใจราวกับเป็นคู่หูที่ฝึกซ้อมด้วยกันมานานนม
แต่ไม่เคยคิดเลยว่า ความจริงแล้วนั่นจะเป็นการแสดงคู่ครั้งแรกของทั้งสอง และคงจะเป็นครั้งสุดท้ายด้วย…
ข้ากับเขารู้ใจกันมากทีเดียว…จู่ๆ สวีเสี่ยวหลานก็เกิดความรู้สึกหดหู่ใจ
ราตรีนั้น แสงดาวพร่างพราย สิ่งที่เจิดจ้ายิ่งกว่าคือทะเลแท่งไฟสีขาว แสดงร่วมเวทีเดียวกับอันหลิน ได้รับเสียงโห่ร้องดีใจของผู้คนหลายหมื่น ความจริงตอนนั้นนางตื่นเต้น เพียงแค่ไม่แสดงออกทางสีหน้าก็เท่านั้น
ตอนที่ถอยลงจากเวที เพราะนางกุมมืออันหลิน จึงทำให้รู้สึกสบายใจ
ทำไมข้าคิดถึงรายละเอี
