ยดพวกนี้ได้ เพราะข้าทะนุถนอมตลอดมาหรือ…สวีเสี่ยวหลานคิดในใจ
เสียงเพลงไพเราะเสนาะหู พลังซัดสาดในมิติ
ค่ายกลเริ่มก่อตัวบนพื้นช้าๆ แล้วเปล่งแสงสีทอง
ลวดลายสีทองที่สลับซับซ้อนค่อยๆ สรรสร้าง สุดท้ายกลายเป็นรูปพญาหงส์บนพื้น
สวีเสี่ยวหลานกรีดข้อมือ เลือดที่หลั่งออกมาไม่ใช่สีแดง แต่เป็นเลือดสีทองที่เจือปนด้วยพลังเพลิงดั้งเดิม
มือของอันหลินก็ถูกเฉือนด้วยเช่นกัน แต่ไม่มีเลือดไหล
ร่างกายของเขาถูกแช่แข็ง ทนทานยิ่งแล้ว
ภายใต้การชักนำของค่ายกล เลือดสีทองของสวีเสี่ยวหลานค่อยๆ ซึมลงไปในแผลของอันหลิน มีเสียงคร่ำครวญของพญาหงส์ดังอยู่รำไร พลังเพลิงดั้งเดิมที่ยิ่งใหญ่จู่โจมความเย็นเยียบอันไม่สิ้นสุดในกายอันหลิน
ตะวันอุ่นในเหมันต์ ย่อมทำให้หิมะน้ำแข็งละลายได้สักวัน
พลังความเย็นสีเขียวแล่นพล่านไปทั่วตัวอันหลินอย่างบ้าคลั่งประหนึ่งเผชิญกับศัตรูตัวฉกาจ
แต่พลังเพลิงสีทองกลับอยู่ทุกหนแห่ง ไหลหลั่งไปทั่วสรรพางค์กาย ขจัดเข่นฆ่าพลังความเย็นสีเขียวแล้วอย่างสิ้นเชิง
พลังเพลิงดั้งเดิมสีทองเริ่มแทรกซึมไปในเลือด เส้นชีพจร วิญญาณและทะเลปราณ…
มันค่อยๆ กลายเป็นเลือดของอันหลินอย่างสมบูรณ์ เปล่งแสงสีทองอ่อนๆ
พลังที่อบอุ่นก