องชายหนุ่มกลางแท่นพิธี แทบอยากจะเข้าไปแทนที่
ม่อไห่พูดอย่างอิจฉาว่า “ขนนกหงส์ไฟชั้นกลางจะส่องแสงเป็นเวลาราวๆ หนึ่งนาที ขนนกหงส์ไฟชั้นสูงสามนาที ครั้งนี้อันหลินดูดซึมกว่าห้านาทีแล้วยังไม่มีทีท่าจะหยุด…เฮ้อ…ข้าไม่รู้ควรพูดอะไรแล้ว!”
“ศิษย์น้องอันหลินเป็นคนมีวาสนา” หยางหยวนยิ้ม
“มีวาสนากว่าข้าเยอะเลย” ซ่างกวนอี้เอ่ยนิ่งๆ
หลู่เจียจื้อเหลือบมองหญิงสาวข้างกายแวบหนึ่ง คิดในใจว่าแบบนี้มันเหลวไหลไม่ใช่หรือไง
จี้หย่งฟางมองอันหลินอึ้งๆ พูดไม่ออกเลยแม้แต่คำเดียว
อันหลินแยกจิตสังเกตสถานการณ์ของทะเลปราณตลอดเวลา กังวลว่าทั้งสองที่อยู่ข้างในจะทะเลาะกันอีก
ระหว่างที่อันฉีหลินกินไม่หยุดหย่อน ร่างกายก็เกิดการเปลี่ยนแปลงช้าๆ ท้องป่องนูน
ครืน
ทะเลปราณสั่นสะเทือนฉับพลัน
จากนั้นหน้าผากของทารกสีทองก็มีรอยประทับรูปเปลวไฟสีขาวปรากฏขึ้น ขณะเดียวกันก็มีตัวเลขฉายวาบบนหน้าอกของเขา ค่าตัวเลขกระโดดจาก 1.82 เป็น 2 และมีอักษรบรรพกาลปรากฏว่า ‘เพลิงเต็มแล้ว’
ท้องของอันฉีหลินนูนขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายระเบิดทันใด กลายเป็นแสงทองนับไม่ถ้วนแทรกซึมไปในเส้นชีพจรของอันหลิน
จู่ๆ ร่างของอันหลินก็เปล่งแสงสีทอง จากนั้นก็มีเสื้อคลุมสีทองห่มกาย
