็งทรงกลมในพริบตา
“เจ้านี่ค่อนข้างแปลกพิลึก เรานำกลับไปให้เหล่าผู้อาวุโสศึกษาที่สำนักสักหน่อย” ซ่างกวนอี้กล่าว
ม่อไห่ไม่พูดไม่จา มองกระบองสีดำที่เสียบทะลุร่างของหยางหยวน
เขาสัมผัสได้ว่า กระบองนั่นกำลังดูดกลืนพลังชีวิตของหยางหยวนไม่หยุด และมีสรรพคุณผนึกมิติด้วย
ซ่างกวนอี้เข้ามาหาหยางหยวนแล้วใช้มือกำกระบอง ปรากฏว่าร่างกายถูกพลังมวลมหาศาลกำราบ ชักออกมาไม่ได้เลย
นางขมวดคิ้วมุ่น จ้องกระบองเหล็กสีดำด้วยแววตาที่เย็นเยือก “เป็นเพราะของสิ่งนี้ หยางหยวนถึงใช้ป้ายอาญาสิทธิ์ย้อนกลับสำนักไม่ได้…”
หยางหยวนลืมตาขึ้นมองสามคนที่อยู่ตรงหน้า ฝืนยิ้มออกมา “ขอบคุณพวกเจ้าที่เสี่ยงชีวิตช่วยข้าไว้ แต่เสียดายที่ข้าตอบแทนพวกเจ้าไม่ได้แล้ว…จันทราสีเลือดปรากฏ ที่นี่อันตรายยิ่งนัก พวกเจ้ารีบไปเถอะ…”
“ศิษย์พี่หยางหยวน ท่านพูดอะไรน่ะ จะไปต้องไปด้วยกัน!” ม่อไห่กัดฟันพูด
หยางหยวนส่ายหน้าเบาๆ “ข้าถ่วงพวกเจ้าไม่ได้อีกแล้ว เมื่อจันทราสีเลือดหายไป จะเป็นเวลาที่หมื่นอนารยชนจะปรากฏกาย…เวลากระชั้นชิด ขืนพวกเจ้ายังไม่ไปจากขุมวิหคชาดอีก ข้าจะตัดเส้นชีพจรด้วยตัวเองให้พวกเจ้าดูเดี๋ยวนี้แหละ!”
กล้ามเนื้อแขนของม่อไห่ปูดขึ้น ออกแรงดึงกระบอง
