่ากลัวเหลือเกิน หาใช่สิ่งที่มันจะรับมือได้
กระทั่งตอนนี้ กระบวนท่าที่ชายคนนี้ใช้ก็ไม่ซ้ำกันเลย นี่มันอวดดีรังแกสุนัขชัดๆ!
“ข้า…ข้า…” มนุษย์หมาป่ามองอันหลินอย่างหวาดกลัว
มันเกิดความรู้สึกว่า หากตนปฏิเสธไม่ยอมสวามิภักดิ์ อาจถึงคราวตายของตนก็ได้
อันหลินจ้องมนุษย์หมาป่า แสงทองฉายวาบในดวงตาโดยพลัน แผ่อานุภาพอันท่วมท้น
มนุษย์หมาป่ามองอันหลินราวกับมองสิ่งมีชีวิตที่สูงค้ำฟ้า ปกครองแปดทิศ ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
สิ่งเดียวที่มันทำได้ก็คือสวามิภักดิ์!
คาถาอนุภาพ!
มันกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่กำราบมนุษย์หมาป่า ทำลายปณิธานของมัน!
“ได้โปรดท่านอย่าฆ่าข้าเลย…ข้ายอมสวามิภักดิ์!” มนุษย์หมาป่าก้มหัวลงอย่างสั่นเทิ้ม ใบหน้าสูญสิ้นจิตสังหาร เหลือเพียงความยำเกรงอย่างไม่อาจควบคุมได้
อันหลินยิ้มอย่างพึงพอใจ หากดูจากเรื่องที่มนุษย์หมาป่าต้องการกินมนุษย์เพื่อเพิ่มกำลัง และไม่เคารพท่านเทพแล้ว ก็ชี้ชัดแล้วว่ามันเห็นแก่ตัวและรักตัวกลัวตายอย่างที่สุด สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ย่อมยอมอ่อนข้อให้กับผู้ที่ยิ่งใหญ่เพื่อความอยู่รอดเป็นแน่ จึงจับกุมและปราบได้ง่ายดายอย่างยิ่ง
อันหลินพูดต่อไปว่า “เช่นนั้นก็มาสร้างพันธะ
