อันหลินตะลึงงันเมื่อได้ยินคำพูดของซ่างกวนอี้
ผู้หญิงคนนี้…สุดยอดจริงๆ!
ในกระทะมีเนื้อแค่สามร้อยชิ้น ม่อไห่ได้หนึ่งร้อยชิ้น แต่นางจะซื้อสองร้อยชิ้น…
นี่มันจะให้อันหลินเลียกระทะชัดๆ!
“ขออภัย ข้าขายได้มากสุดแค่หนึ่งร้อยชิ้น”
อันหลินพูดอย่างเคร่งขรึม ท่าทางไม่ยี่หระ
อย่างไรเสียเราก็เป็นเถ้าแก่ เพิ่มเงื่อนไขตามใจชอบได้อยู่แล้ว
“ได้เลย งั้นข้าขอสิบชิ้น!” ซ่างกวนอี้พูด
อันหลิน “…”
ม่อไห่ “…”
อันหลินรับสามพันหินวิญญาณมา หยิบถ้วยชามออกมาให้ซ่างกวนอี้กับม่อไห่ ทั้งสามนั่งล้อมรอบกระทะก้นแบน
ตอนแรกซ่างกวนอี้แค่อยากร่วมสนุก แต่เมื่อนางกินเนื้อชิ้นแรกเข้าไป ก็เกือบจะบรรลุจุดสูงสุด คุณพระ! ในโลกหล้ามีเนื้อที่อร่อยเลิศล้ำเช่นนี้ด้วยหรือ!
ม่อไห่ยิ่งกว่า แทบจะกลืนลิ้นของตนลงไปด้วยแล้ว “พี่อันหลิน ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่า เจ้ายอมไม่ลงมือ แต่ต้องผัดเนื้อให้เสร็จ อาหารโอชารสปานนี้พลาดไม่ได้เด็ดขาด!”
“ด้วยประโยคนี้ของเจ้า ข้ามอบเนื้อให้เจ้าอีกสิบชิ้น!” อันหลินพูดอย่างเริงร่า
ม่อไห่สั่นสะท้าน รีบใช้ความสามารถทั้งหมดที่มีประจบประแจงอันหลินทันที
“สหายอันหลิน ข้าขอพูดอะไรหน่อย เป็นคนแบบไหน ก็ทำอาหารออกมาแ
