ทั้งสามเหาะไปทางตำแหน่งที่ยันต์เทวะบอกอย่างรวดเร็ว แสงของยันต์ยังไม่จางหาย เท่ากับว่าหยางหยวนยังไม่ตาย เพียงแค่ตกอยู่ในอันตรายที่รับมือได้ยาก
เมฆเพลิงเหนือเวหาเกลือกกลิ้ง จู่ๆ ก็มีเปลวไฟร้อนระอุถาโถมมาทางอันหลินเป็นก่ายเป็นกอง ทำเอาทั้งสามตกใจจนรีบลดระดับความสูง
ผ่านไปไม่นาน ก็มีนกเพลิงหลายตัวกรูกันมาหาพวกอันหลิน
ตอนแรกทั้งสามยังไม่สนใจ แต่เมื่อพวกมันรวมตัวกันเกินร้อยตัวแล้ว พวกเขาก็เมินเฉยไม่ได้อีกต่อไป
“ปล่อยให้พวกมันรวมตัวอีกไม่ได้แล้ว มิเช่นนั้นจะเยอะขึ้นเรื่อยๆ!” ซ่างกวนอี้หันหลัง มือถือกระบี่ เป็นฝ่ายพุ่งตัวใส่ฝูงนกเพลิง
อันหลินกับม่อไห่ก็หันหลังตาม เข้าร่วมสงครามด้วยเช่นกัน
นักพรตแปลงจิตสามคนร่วมมือกัน ฝูงสัตว์ที่เกิดจากอสูรเพลิงสามัญกับอสูรเพลิงวิญญาณอีกนิดหน่อยถูกฆ่าล้างบางจนสิ้นซากอย่างรวดเร็ว
“หึ ช่างเป็นไก่ป่าที่ไม่เจียมตัวเอาเสียเลย ความสามารถพรรค์นี้ยังกล้ามาไล่ล่าพี่ชาย” ม่อไห่แบกดาบยักษ์สีแดง พูดอย่างดูถูกดูแคลน
“อาจเพราะเล็กกระจ้อยเกินไป ถูกเส้นผมบังภูเขา จึงอาจหาญท้าทายอำนาจของภูเขากระมัง…” อันหลินเงยหน้ามองฟ้า ใบหน้ามีแต่ความเดียวดายและอ้างว้าง
ม่อไห่ตาเป็นประกาย ลอบจำบทพูดพวกนี้
