ิบชิ้นเท่ากับหนึ่งร้อยสิบชิ้น งั้นสหายอันหลินก็เหลือแค่เก้าสิบชิ้นไม่ใช่หรือ”
อันหลินได้ฟังก็กระจ่างแจ้งทันใด พยักหน้าพูดว่า “สหายม่อไห่พูดมีเหตุผล งั้นข้าจะหักของเจ้าสิบชิ้น แบบนี้ทุกคนก็เท่าเทียมกันแล้ว!”
“พรืด” ม่อไห่กระอักเลือด อยากจะตบปากตัวเองจริงๆ
เวรตะไล เมื่อครู่ข้าจะพยายามเลียแข้งเลียขาแทบล้มประดาตายไปทำไม!
ซ่างกวนอี้เองรู้สึกขบขำกันภาพนี้ จึงป้องปากขำ
ทั้งสามกินเนื้อเสือขาวในกระทะจนเกลี้ยง จากนั้นก็นั่งบนพงหญ้าด้วยความรู้สึกที่ยังไม่หนำใจ
“ศิษย์พี่ซ่างกวนอี้ ในเมื่อเจ้าได้มายาเพลิงวิหคชาดชั้นสูงแล้ว สามารถกระตุ้นป้ายเคลื่อนย้ายสีแดง ย้อนกลับสำนักได้แล้ว ทำไมถึงยังอยู่ที่นี่ล่ะ” ม่อไห่ถาม
“ต้องขอบคุณพวกเจ้าทั้งสองที่ช่วยจัดการอสูรเพลิงสวรรค์ตัวนั้น ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่มีโอกาสสังหารนกเพลิงตัวนั้น ตอนนี้ข้าจะขอตอบแทนพวกเจ้าด้วย” ซ่างกวนอี้เอ่ยเรียบๆ
“นี่มัน…คุกวิหคชาดเต็มไปด้วยภัยอันตราย พวกเราไม่ต้องการให้เจ้าเสี่ยง…” ม่อไห่สองจิตสองใจ
“ม่อไห่ เจ้าไม่ต้องพูดให้มากความ เรื่องนี้ข้าตัดสินใจแล้ว” ซ่างกวนอี้พูดอย่างจริงจัง
อันหลินมองสองคนที่กระบิดกระบวนด้วยความงุนงง
มีสหายแข็งแกร่งที่ค
