ความว่า ซาลาเปาสิบเข่งจะอร่อยกว่าหนึ่งร้อยเข่งสิบเท่า เพราะมันมีค่าตัวเลขพื้นฐานของรสชาติ เช่น 10 + 10 กับ 10 + 100 ค่าความอร่อยของทั้งสองก็จะต่างกันห้าเท่ากว่า
และอีกตัวอย่างคือ ถ้าคุณต้มอึ รสชาติพื้นฐานย่ำแย่เหลือทน จะเพิ่มอย่างไรก็ไม่อร่อย ไม่มีความเป็นไปได้ว่าอึจะอร่อย แต่ถ้าเป็นวัตถุดิบที่รสชาติเลิศล้ำ จะผสานกับกระทะก้นแบนได้อย่างเต็มที่ สรรสร้างรสโอชาสะท้านโลกา!
อันหลินมองกระทะก้นแบน รอยยิ้มบนใบหน้าไม่ว่าอย่างไรก็ควบคุมไม่ได้ ภาพตระการตาของอนาคตที่กว้างไกลกำลังก่อตัว
ราชาอาหารเลิศรส ฉันเป็นแน่!
หลังนึ่งซาลาเปาได้ที่ อันหลินก็ส่งให้สวีเสี่ยวหลานก่อนหนึ่งเข่ง
สวีเสี่ยวหลานกินซาลาเปาเงียบๆ จากนั้นก็พูดว่า “เจ้านึ่งร้อยเข่งไม่ใช่หรือ ข้าขออีกสี่เข่ง!”
อันหลินย่อมเต็มใจอย่างมาก ส่งให้สวีเสี่ยวหลานอีกสี่เข่งอย่างว่าง่าย ยิ้มร่าพูดว่า “ก่อนหน้านี้ใครขำว่าข้าเป็นตัวประหลาดนึ่งซาลาเปา ตอนนี้เห็นความยวดยงของข้าแล้วสินะ”
สวีเสี่ยวหลานไม่สนอันหลิน กินซาลาเปาต่อไป…
จากนั้นก็ส่งซาลาเปาเข่งหนึ่งให้เซวียนหยวนเฉิง
หลังเซวียนหยวนเฉิงกินหมดแล้วก็เข้าใจว่าทำไมอันหลินต้องนึ่งซาลาเปาร้อยเข่ง นี่ไม่เกี่ยวกั
