ของเหมียวเถียน เหมียวเถียนบอกว่าตัวเองหน้าอกเล็ก ต้องบำรุงสารอาหาร จึงขอซาลาเปาเพิ่มสองเข่ง
ต่อมาก็ไปที่บ้านของซุนเซิ่งเหลียน ซุนเซิ่งเหลียนบอกว่าตัวเองหน้าอกโต ผลาญพลังงานเกินไป เข่งเดียวไม่พอกิน จึงขอเพิ่มอีกหนึ่งเข่ง
ตามมาด้วยบ้านของลั่วจื่อผิง ลั่วจื่อผิงไม่มีข้ออ้างใด จึงกอดขาอันหลิน ขออันหลินเพิ่มอีกเข่ง แน่นอนว่าอันหลินไม่ปฏิเสธการร้องขอที่เรียบง่ายเช่นนี้ ให้เพิ่มอีกหนึ่งเข่ง
อันหลินเริ่มติดใจการมอบซาลาเปา วิ่งไปมอบซาลาเปาให้หลิวต้าเป่าอีกหนึ่งเข่ง
หลิวต้าเป่ากินแล้วตื่นตะลึง อยากซื้อซาลาเปาอีกสิบเข่งด้วยราคาหนึ่งร้อยหินวิญญาณต่อซาลาเปาหนึ่งเข่ง!
ประโยคนี้ทำให้อันหลินกระจ่างใจโดยพลัน เจอหนทางพารวยแล้ว
เพื่อเป็นการตอบแทน เขาขายซาลาเปาสิบเข่งให้หลิวต้าเป่าในราคาเข่งละห้าร้อยหินวิญญาณ!
คุณอ่านไม่ผิดหรอก!
เพราะ…อันหลินคิดจะขายซาลาเปาในราคาเข่งละหนึ่งพันหินวิญญาณ เขาลดราคาให้หลิวต้าเป่าห้าสิบเปอร์เซ็นต์!
อันหลินไปส่งซาลาเปาที่บ้านจ้าวหวายหยินต่อ จ้าวหวายหยินกินพลางอุทานว่า เข้าใจแล้วว่าทำไมต้าไป๋ถึงอยากเป็นสัตว์เลี้ยงของอันหลินขนาดนี้ อาหารการกินแบบนี้…ถ้าเป็นเขา เขาก็
