ักเรียนเหล่านี้บ้างก็เป็นระดับกายแห่งมรรค จัดการได้ในหนึ่งหรือสองกระบวนท่า บ้างก็เป็นผู้แข็งแกร่งระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณ จำต้องสิ้นเปลืองแรงสักหน่อย แต่ก็เอาชนะได้อย่างไร้บาดแผล
อันหลินมองสวีเสี่ยวหลานที่ทรงพลัง คิดในใจว่าศึกแห่งอิสรภาพครั้งนี้คงจะเอาอยู่
เอาไม่อยู่ก็ต้องเอาอยู่ ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่ได้เป็นลูกผู้ชายแล้ว!
ม่านแบ่งเขตกำลังหดตัวช้าๆ การต่อสู้ก็เริ่มดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ
นักเรียนที่กำลังจับจ้องอันหลินเงียบๆ บนจัตุรัสหยกขาวต่างก็ทำท่างุนงง
“ศิษย์พี่อันหลินกำลังทำอะไรกันแน่ ทำไมไม่ต่อสู้ ครึ่งชั่วยามแล้วนะ! ยังวิ่งๆ หยุดๆ อีก มองไปทางหนึ่งอย่างลับๆ ล่อๆ ทำบ้าอะไรกันนะ”
“ความคิดของเทพอันหาใช่สิ่งที่คนอย่างพวกเราจะคาดเดาได้ บางทีเขาอาจจะกำลังวางแผนทำศึกสะเทือนฟ้ากับศิษย์พี่หลิวจริงๆ ก็ได้!”
“คาดหวังเหลือเกิน หลังศิษย์พี่อันหลินบรรลุระดับแปลงจิต ยังไม่ได้เห็นเขารบเลย…” นักเรียนหญิงท่าทางน่ารักมองหน้าจอด้วยความลุ่มหลง
ภาพที่ต่อสู้ดุเดือดอื่นๆ นางไม่มอง ลำพังแค่ดูท่าทางอันหลินยามวิ่ง นางก็ใจสั่นระรัวแล้ว
ม่านแบ่งเขตหดเหลือเพียงรัศมีสิบลี้โดยไม่รู้ตัว
จำนวนคนทั้งหมดในป่าพันยอดเหลือเพ
