เสี่ยวหลานยังตั้งตัวไม่ค่อยได้
หลิวเชียนฮ่วนยิ้ม “ศิษย์น้องสวีเสี่ยวหลาน เซวียนหยวนเฉิงเป็นเหยื่อของศิษย์พี่ รบกวนเจ้าช่วยถอยหน่อย!”
เซวียนหยวนเฉิงมองหญิงสาวตรงหน้า เอ่ยปากอย่างขมขื่นว่า “ศิษย์พี่หลิว ดูเหมือนข้าจะไม่ได้ทำอะไรท่านนะ…”
หลิวเชียนฮ่วนขยิบดวงตาสีม่วงที่สุกใส กล่าวเสียงไพเราะว่า “ใครใช้ให้เจ้าหล่อเหลาปานนี้ละ ข้ายังไม่เคยประมือกับบุรุษที่หล่อขนาดนี้เลย ตอนนี้ใกล้จะจบการศึกษาแล้ว สนองความต้องการของศิษย์พี่สักหน่อยดีไหม”
เซวียนหยวนเฉิง “…”
สวีเสี่ยวหลานเคลื่อนฝีเท้าไปรออยู่อีกทางเงียบๆ
นักเรียนในจัตุรัสหยกขาวมองภาพบนจอฉายผลึกหินด้วยความงงงวย
พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่า หลิวเชียนฮ่วนที่ซ่อนตัวมาอย่างยาวนานจะหันหัวหอกไปที่เซวียนหยวนเฉิง! เบื้องหลังมีความลับอะไรซ่อนอยู่กันแน่
