ความอหังการของสวีเสี่ยวหลานจริงๆ
เขาพลันนึกถึงภาพของวันที่เกิดพายุฝน มีชายฉกรรจ์คนหนึ่งทำเรื่องที่พิลึกกว่านี้เสียอีก
“หรือจะเป็นอันหลิน ไม่สิ ไม่เห็นอันหลินนี่นา”
เขาพินิจมองต้นหญ้าแมกไม้เบื้องล่าง สุดท้ายก็พบว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งอยู่ไกลออกไปสามลี้ กำลังพิงก้อนหินเล่นมือถืออยู่ หลิวเชียนฮ่วนนั่นเอง
“ไม่มีทางเป็นหลิวเชียนฮ่วน น่าจะเป็นอันหลินที่ถ่ายทอดเคล็ดวิชาควบคุมสายฟ้าให้สวีเสี่ยวหลานกระมัง…เฮ้อ นักเรียนพวกนี้นับวันจะยิ่งประหลาดขึ้นไปทุกทีแล้ว” เซียนพสุธาอู๋ถงถอนหายใจ เริ่มระบุสถิติ
สวีเสี่ยวหลาน ‘ค่าพลังต่อสู้ 1050 ค่าความดี 920’
เขามองสถิติของตัวเก็งที่ติดอันดับสองของอันดับเซียนอย่างหลิวเชียนฮ่วน รู้ว่าหลังนางลงมือไปครั้งหนึ่งแล้ว ก็ไม่เคยต่อสู้อีกเลย
หลิวเชียนฮ่วน ‘ค่าพลังต่อสู้ 860 ค่าความดี 380’
“ทั้งที่หลิวเชียนฮ่วนรู้ว่าสวีเสี่ยวหลานบาดเจ็บหมดแรง กลับไม่ฉวยโอกาส แต่เลือกจะเล่นเกมอยู่อีกมุม รอคอยให้คู่ต่อสู้รักษาตัว แล้วค่อยรบอย่างเที่ยงตรงผ่าเผย…คุณลักษณะที่ดีงามเช่นนี้ควรค่าให้นักเรียนเอาเป็นเยี่ยงอย่าง!” เซียนพสุธาอู๋ถงพยักหน้าเอ่ยชม
อันหลินมองหญิงสาวที่นั่งสมาธิใต้แสงจันทร์เงีย
