กลหรือยันต์ก็ใช้ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
“อันหลิน พวกเราจะรอเจ้ากลับมาพร้อมความสำเร็จนะ!”
ไกลออกไปร้อยจั้ง เสียงกังวานไพเราะของสวีเสี่ยวหลานดังขึ้นอีกครั้ง
อันหลินมองร่างสีเขียวที่กำมือแน่นตั้งนานแล้ว สูดหายใจเข้าลึกแล้วชูนิ้วเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะให้
ทุกคนที่ถอยห่างร้อยจั้งต่างก็จ้องอันหลินด้วยความตึงเครียด ไม่อยากละสายตาเลยสักนิด
ภาพหนึ่งจึงเริ่มปรากฏให้เห็น
อันหลินนั่งขัดสมาธิเตรียมจะชักนำสายฟ้าสวรรค์แล้ว
เอ๊ะ เขาหยิบโสมสีทองออกจากแหวนมิติ!
จะทำอะไรน่ะ
คุณพระ โสมนั่นขยับได้ด้วย!
เซียนกระบี่หลิงเซียวเพ่งสายตาโดยพลัน “คลื่น…คลื่นพลังไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง เหมือนจะมีผลเทวะสูงสุด”
ผลเทวะสูงสุด พี่อันมีผลเทวะสูงสุดหรือ!
เขาเอาผลเทวะสูงสุดออกมาทำไม
ขณะที่ทุกคนกำลังทำหน้าฉงนสนเท่ห์อยู่นั้น
“ฮะ! ผลเทวะสูงสุดถูกเขากินแล้ว!”
ทุกคนที่อยู่ไกลออกไปต่างก็ตกใจจนอุทานออกมา
พลังงานของผลเทวะสูงสุดอหังการอย่างยิ่ง อย่าว่าแต่ระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณอย่างอันหลินเลย ต่อให้ผู้ยิ่งใหญ่ระดับหวนสู่ความว่างเปล่ากินเข้าไป อาจจะตายเพราะกายระเบิดทันทีก็ได้!
“อันหลินจะไม่เป็นไรใช่ไหม” ซูเฉี่ยนอวิ๋นเห็นภาพนี้ก็ยกมือปิดปาก หน้า
