ตัวข้าไม่ได้ดำเนินขั้นตอนนี้นี่เอง!”
จากนั้นแหวนมิติก็สว่างวาบ กระบี่ยาวเล่มหนึ่งปรากฏในมือของมัน เงื้อขึ้นจะตวัดไปทางศีรษะของมัน
บัดซบ! อันหลินฉี่จะเล็ดแล้ว รีบพุ่งเข้าไปกอดเสี่ยวหงไว้
“ใจเย็นๆ ก่อน! เมื่อครู่คิดเสียว่าข้าไม่ได้พูด!” เขากอดร่างอ้อนแอ้นหอมกรุ่มพลางตะโกนลั่น
เสี่ยวหงทำหน้างุนงง “ทำไมถึงต้องคิดว่าท่านไม่ได้พูด ข้าคิดว่านายท่านถามได้มีเหตุผลมากนี่นา!”
อันหลินจะร้องไห้อยู่รอมร่อแล้ว มีเหตุผลกับผีน่ะสิ ประโยคคำถาม ‘ทำไมเจ้าถึงไว้ผมยาว’ ข้างหน้านั้นเป็นแค่การเกริ่นนำไหมล่ะ ประเด็นสำคัญคือ ‘การเยินยอพระอาทิตย์ มีแค่ใจที่เลื่อมใสก็พอแล้ว’ ประโยคนี้ต่างหาก!
หากเสี่ยวหงโกนผมจริงๆ ภาพเหตุการณ์คงแตกแตนแน่
ยามรบ หญิงหัวล้านงามล่มเมืองคนหนึ่งปรากฏกายในสมรภูมิรบ ตะโกนดังลั่นว่า ‘เยินยอพระอาทิตย์!’ จากนั้นนักบวชหัวล้านกำยำเปลือยกายกลุ่มหนึ่งก็พุ่งออกมารบราฆ่าฟัน…
ถึงตอนนั้นไม่ใช่แค่เสี่ยวหงที่จบเห่ เจ้านายอย่างอันหลินก็ต้องพลอยตกต่ำไปด้วยแน่นอน
ยามนั้นต้องมีคนมากมายกังขาว่า เจ้านายวิปริตแบบไหนกันที่สั่งสอนเสี่ยวหงให้เป็นแบบนี้
อันหลินแย่งกระบี่ยาวของเสี่ยวหงมา นวดหว่างคิ้ว ในใจ
