กด้วย
หลังอันหลินพูดประโยคนี้เสร็จ ก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ อดสะดุ้งโหยงไม่ได้
เขาพาต้าไป๋เข้าไปในอุโมงค์ที่มืดสนิท ก้าวไปข้างหน้าไม่หยุด ปลายทางเป็นประตูเหล็กสีดำ
เขาออกแรงผลักประตูบานนั้นออก พบว่าข้างในเป็นห้องที่กว้างขวางอย่างยิ่ง มีบ่อน้ำสีเขียวตั้งอยู่ตรงกลาง มีฟองผุดปุดๆ ไม่หยุดหย่อน กลิ่นอายของสารเคมีอบอวลไปทั่วบริเวณ
“ยินดีต้อนรับสู่การทดสอบพิษ ตามสถิติของผู้ทดสอบที่ผ่านมา อัตราการรอดของการทดสอบนี้อยู่ที่สิบสองเปอร์เซ็นต์ หากผ่านการทดสอบจะได้รับมรดกการสืบทอด จะเริ่มการทดสอบตอนนี้เลยหรือไม่” เสียงที่ไม่เจืออารมณ์ ค่อนข้างแข็งทื่อของไป๋หลิงแว่วมา
“รับ” อันหลินเอ่ยนิ่งๆ หลังฟังคำแนะนำแล้ว
เมื่อสิ้นเสียง จู่ๆ บ่อน้ำสีเขียวก็เกิดริ้วคลื่นเป็นระลอกๆ
เห็นสัตว์ประหลาดร่างมนุษย์สีเขียวมรกตที่มีหนวดบนหัวค่อยๆ ผุดขึ้นมา มันอ้าปากเผยคมเขี้ยว พ่นไอเย็นเยือกที่มีฤทธิ์กัดกร่อนออกมาอย่างเชื่องช้า
“ตัวร้ายชัดๆ ท่าทางของราชาปีศาจ โฮ่ง!” ต้าไป๋หางตั้ง มือสวมกรงเล็บปราณทลายฟ้า พูดอย่างน่าเกรงขาม
“อืม ราชาปีศาจพิคโกโร่” อันหลินพยักหน้า “เสียดายเจ้าอัปลักษณ์ไม่อยู่”
“กรรซ์” สัตว์ประหลาดร่างเขียวกำมือ น้ำสีเขียว
