ว่าการรักษาสันติภาพของโลกเป็นหน้าที่ของทุกคน สิ่งที่พวกเราต้องทำคือ ต้องยึดศูนย์กลางหนึ่งอย่าง รากฐานสองประการ” อันหลินพูดอย่างจริงจัง
ดวงตาของพญางูนิลเป็นประกาย “ยึดศูนย์กลางหนึ่งอย่าง รากฐานสองประการงั้นเหรอ”
อันหลินพยักหน้า “ใช่ พวกเราต้องยึดการสร้างอุดมการณ์ ยึดมั่นให้ประชาชนเป็นใหญ่ ให้องค์กรลับลอบชี้นำ”
“อืม…ต้องยึดอุดมการณ์จริงๆ นั่นแหละ อุดมการณ์แห่งจักรวาลทำให้ประชาชนเข้าสู่ครรลองที่ถูกต้องได้ ยึดมั่นให้ประชาชนเป็นใหญ่สามารถหลีกเลี่ยงการกระทำสุดขั้วที่เกิดจากเผด็จการได้ นี่เป็นแนวโน้มของการพัฒนาสังคม…แต่ให้องค์กรลับลอบชี้นำที่คุณว่า ช่วยอธิบายให้ละเอียดหน่อยได้ไหม” พญางูนิลเริ่มพูดคุยอย่างจริงจังขึ้นมา
อันหลินเห็นพญางูนิลเข้าถึงอารมณ์ขนาดนี้ ก็อดอึ้งไปอีกครั้งไม่ได้ ในใจมีอสูรนับหมื่นวิ่งผ่าน เขาแค่พูดอย่างขอไปทีก็เท่านั้น ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้จริงจังขนาดนี้!
โอ้โห…จะวิเคราะห์ว่าจะรักษาสันติภาพของโลกอย่างไรกับสาวสวยคนนี้ในร้านกาแฟจริงๆ เหรอ
เธอไม่กระอักกระอ่วน แต่โรคกระอักกระอ่วนของฉันจะกำเริบแล้ว!
แต่มองจากมุมนี้ก็อาจจะเห็นได้ว่า ผู้หญิงคนนี้ไม่ปกติแน่ๆ…
อันหลินครุ่นคิดครู่หนึ่ง
