ชั้นสามสิบ…ชั้นเก้าสิบ
รอยแยกสีดำปรากฏกลางนภาพร้อมกับกลิ่นอายของพลังแรกกำเนิด มันเป็นเค้าลางของมิติที่ถูกสะเทือนจนปริแตก
อวัยวะภายในของอันหลินฉีกขาดแล้ว กระดูกก็เริ่มเต็มไปด้วยรอยร้าว มันเป็นอาการบาดเจ็บที่สาหัสปางตายแล้ว แต่เขากลับไม่มีความกลัวและความคิดจะถอยเลยสักนิด แววตาสุกใสชัดเจน
แต่ในใจของเขา ตอนนี้ต่างหากที่เป็นเวลาแห่งการตัดสินแพ้ชนะ!
กระบี่พิชิตมารกลายเป็นเงาดำกลับมาที่มือของเขา ในความเย็นเยียบมีเสียงที่เจือความตื่นเต้นดังขึ้น
“อันหลิน หลับตา!”
อันหลินหลับตาลง จากนั้นเขาก็เห็นแสงสว่าง
มันเป็นแสงที่อยู่ในจิต ลำแสงที่แหวกความมืดมิด เจิดจ้าเป็นล้นพ้น!
กระบี่พิชิตมารระเบิดแสงสว่างที่โชติช่วงอย่างยิ่ง ราวกับความมืดพบกับแสงสว่าง ประหนึ่งความดับสูญบังเกิดความหวัง
ม่านฟ้าสีดำถูกแสงสีขาวฉีกกระจาย ผ้าคลุมของอันหลิน แถบผ้าสีดำของกระบี่พิชิตมารหายไปจนหมดสิ้น
ลำแสงกระบี่สีขาวพวยพุ่งขึ้นฟ้า ราวกับได้รับการหลุดพ้นหลังเก็บกลั้นมาเนิ่นนาน ปล่อยพลังของตัวเองอย่างสบายอุราด้วยความบ้าคลั่ง
“กระบวนท่าสุดท้าย อวสานไร้ราตรี แสงสว่าง!”
ชายหัวโล้นมองลำแสงกระบี่สีขาวเส้นนั้น มันกระชากความมืด ทลายฟ้าดิน กลายเ
