เมื่อเห็นฉากเบื้องหน้า ใบหน้าของหลินลั่วเว่ยก็พลันซีดเผือด
นางคุ้นเคยกับหัวหน้าทหารยามผู้นั้นเป็นอย่างดี เขาเฝ้ารักษาตำหนักแห่งนี้มาช้านาน มีความจงรักภักดี และกำลังจะบรรลุขอบเขตราชายุทธ์ หลินลั่วเว่ยตั้งใจจะรอให้เขาทะลวงถึงปลายขอบเขตขุนนางยุทธ์แล้วค่อยขอโอสถทะลวงมิติจากหลินชวนให้เขา
ไม่คาดคิดว่าจะถูกสังหารโดยชายหนุ่มในชุดม่วงผู้นี้!
ยิ่งไปกว่านั้น นางยังคุ้นเคยกับพลังความเย็นสุดขั้วที่อีกฝ่ายใช้เป็นอย่างดี นั่นคือพลังไท่อิน พลังประจำตระกูลหลิน!
“เจ้ากล้าฆ่าคนที่นี่?”
หลินลั่วเว่ยจ้องชายหนุ่มชุดม่วงอย่างเย็นชาเอ่ยขึ้น
“แค่ฆ่าแมลงสองสามตัว มีอะไรต้องซีเรียส? เจ้าน่าจะเป็นลูกพี่ลูกน้องของหลินลั่วเว่ยใช่หรือไม่? ข้าคือหลินเซิง ญาติของเจ้า วันนี้ข้ามารับเจ้ากลับตระกูล!”
ชายหนุ่มชุดม่วงกล่าวด้วยสีหน้าไม่แยแส ดวงตาเขาจับจ้องไปที่หลินลั่วเว่ยอย่างไม่ละสายตา พอเห็นความงามที่เลิศล้ำของนาง ดวงตาเขาก็เป็นประกายทันที
หลินลั่วเว่ยที่อยู่ตรงหน้านี้ งดงามไม่ด้อยไปกว่าบรรดาธิดาศักดิ์สิทธิ์ของนิกายใหญ่ในจงโจว หรือแม้แต่ธิดาเทพของตระกูลโบราณ อีกทั้งยังมีอากัปกิริยาสง่างามยิ่งกว่า
สมแล้วที่เป็นผู้ปลุกร่างศักดิ์สิทธิ
