่อย่างใด
พญางูนิลเอ่ยเสียงเรียบว่า “ในโลกของพระแม่มีสำนวนหนึ่งกล่าวว่า ฉลาดล้ำเลิศ ข้าลองคิดในอีกมุมหนึ่ง ล้ำเลิศก่อน น่าจะช่วยเสริมสร้างปัญญาได้เหมือนกัน”
ชายผมเขียว…ถุย! ชายหัวโล้นพยักหน้ารัวๆ อย่างเห็นด้วย น้ำตาคลอเบ้า “นายหญิงช่างเฉียบแหลมนัก!”
อันหลินฮัมเพลงมาถึงตำแหน่งที่แปดเส้นทางมาบรรจบกัน มันเป็นห้องหินขนาดใหญ่
เมื่อมาถึงที่นี่ เขาก็พบว่ามีคนสองคู่ที่มารออยู่ก่อนแล้ว
“พญางูขาว เถียนหลิงหลิง พวกเธอเร็วไม่หยอกเลยนะ!” อันหลินทักทายอย่างสบายๆ
“ไม่หรอกค่ะ ต้องขอบคุณเสี่ยวชิง…” ได้รับคำชมจากไอดอล ใบหน้าขาวผุดผ่องของพญางูขาวก็แดงเรื่อ ทึ้งแขนเสื้อพลางพูดอย่างเขินอาย
แต่เถียนหลิงหลิงกลับไม่ยี่หระ หัวเราะร่า “นี่แหละความแตกต่างระหว่างสมองคนกับโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เจ้าโปรแกรมงั่งนี่เปิดโหมดง่ายให้พวกเรา ฮ่าๆ ๆ…ผลลัพธ์เลยเป็นอย่างที่เห็น!”
พออันหลินได้ยินอย่างนั้นก็กระจ่างใจ “แม้แต่พลังต่อสู้อย่างจักรพรรดิสงครามยังมองข้ามได้ งั้นนอนเฉยๆ ก็ผ่านการทดสอบได้เหมือนกัน อดพูดไม่ได้จริงๆ ว่า การตัดสินของโปรแกรมโง่ใช้ได้เลย ต่อไปพวกเราลองมุดช่องโหว่ของโปรแกรมงั่งนี่ดูได้นะ”
ภายในมิติมืดมน ชายหัวโล้นจะร้องไห้อยู่รอมร่อแล้ว
โปรแกรมงั่งงั้นหรือ งั่งกับน้องเจ้าน่ะสิ!
ได้กำไรแล้ววอนพวกเจ้าช่วยหุบปากหน่อยได้ไหม ชีวิตอันมีค่าของข้า จวนจะต้องถวายตรงนี้เพราะปากพล่อยๆ ของพวกเจ้าแล้ว!
เขาเงยหน้ามองพญางูนิ
