ล เป็นอย่างที่คิด สีหน้าของพญางูนิลถมึงทึงยิ่งกว่าเดิม…
เฮ้อ ผิดหนึ่งหนเป็นตราบาปไปชั่วชีวิต ไยมนุษย์พวกนี้ถึงได้เป็นแบบนี้ไปกันหมด
ขณะเดียวกัน สวีเสี่ยวหลานก็มาถึงก้อนเมฆที่แผ่เปลวไฟ วิหคยักษ์หลายตัวพ่นไฟใส่นาง แต่กลับทำอะไรนางไม่ได้เลยสักนิด ล้วนถูกเปลวไฟสีทองบนตัวนางดีดจนแตกกระจาย
สวีเสี่ยวหลานอยู่ในสภาวะที่สายเลือดพญาหงส์ถูกกระตุ้นจนเต็มสูบ เรียกได้ว่าไม่เกรงกลัวไฟหน้าไหนทั้งนั้น
ขอเพียงระดับพลังเพลิงสู้นางไม่ได้ นางจะต้านทานถึงขั้นสั่งไฟทุกได้ชนิด
สวีเสี่ยวหลานถือกระบี่มังกรวิหค เคลื่อนฝีเท้าแผ่วเบา เปลวไฟลุกโชนก็บิดเบี้ยว ราวกับยอมศิโรราบ
นางเป็นเหมือนพญาหงส์ผู้บงการเพลิง ศักดิ์สิทธิ์สูงส่ง งดงามไร้เทียมทาน ยามกระบี่ตวัดวาดกลางท้องนภา สว่างไสวดุจดวงตะวัน ไม่อาจจ้องมองได้
วิหคเพลิงยักษ์ที่มีพลังเต็มเปี่ยมกลางนภายังไม่ทันได้แผดเสียง ก็ถูกกระบี่ฟันขาดเป็นสองท่อน เลือดสาดกระจาย
“ยินดีด้วย การทดสอบเผ่าพันธุ์วิหคเพลิงสำเร็จลุล่วง!”
ในดินแดนขาวบริสุทธิ์แห่งหนึ่ง ตำหนักสีขาวส่องแสงเรืองรองไม่หยุดหย่อน
สิ่งมีชีวิตร่างมนุษย์เนื้อตัวสีขาว มีวงล้อสีทองด้านหลังกำลังโจมตีชายหนุ่มที่อยู่ตรงกลางอย่างบ้าระห่ำ
ทั้งหมัดและเท้าของพวกมันล้วนแฝงด้วยวิทยายุทธ์ที่ถูกฝึกมาอย่างดีเยี่ยม แรงของมันทำให้เนินเขาที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรแตกทลาย สงครามในครั้งนี้มีพลังปราณซัดสาดรุนแรง สายลมพัดหวีดหวิว ปฐพ
