ีแตกแยก
ชายหนุ่มที่ถูกสิ่งมีชีวิตร่างมนุษย์สีขาวทั้งห้าตนล้อมโจมตีคือเซวียนหยวนเฉิง เขาวาดฝีเท้า ชั่วขณะที่ตวัดกระบี่ กระแสลมสีขาวก็แผ่คลุมรอบกาย ตั้งมั่นพร้อมจู่โจม ไม่ว่าจะเป็นการโจมตีที่วิเศษวิโสมากปานใด ก็ทำลายแนวป้องกันของเขาไม่ได้
ในทางกลับกัน ระหว่างที่ตั้งรับครั้งแล้วครั้งเล่านั้น กระบี่ของเขามักจะหาช่องโหว่โต้กลับได้เสมอ คมกระบี่เป็นเหมือนกระแสลมท่ามกลางมรสุม คร่าชีวิตอย่างเงียบเชียบ สิ้นใจในพริบตา ร่างของสิ่งมีชีวิตทั้งห้าตนเต็มไปด้วยบาดแผลทั้งน้อยใหญ่โดยไม่รู้ตัว ของเหลวสีขาวไหลออกมาช้าๆ
เซวียนหยวนเฉิงถือกระบี่ตวัดไปทางซ้าย เมื่อกระแสมลมไหลเวียน ก็ดึงหมัดสีขาวที่แฝงด้วยแรงมหาศาลออกไปด้านข้าง จากนั้นก็ถอยหลังหลายก้าว หลบหลีกการโจมตีที่ตามมาติดๆ นั่น
เขายกกระบี่ขวางหน้าโดยพลัน นัยน์ตาลุ่มลึกดุจหุบเหวฉายความดุดัน
“สรรพสิ่งเวียนว่ายตายเกิด ตาย!”
จู่ๆ ก็มีอักขระสีทองกะพริบแปลบปลาบบนตำแหน่งรอยแผลของสิ่งมีชีวิตทั้งห้า จากนั้นพลังชีวิตก็ลดฮวบฮาบประหนึ่งถูกพรากเอาไป
พวกมันยังคิดจะจู่โจมสุดฤทธิ์ กลับพบว่าเคลื่อนย้ายฝีเท้าไม่ได้ ไม่กี่อึดใจต่อมา ลมหายใจของพวกมันก็ดับสูญ ล้มลงกระแทกพื้นทันที
“ยินดีด้วย การทดสอบเผ่าพันธุ์จอมศาสตราสำเร็จลุล่วง!”
บนชายหาดสีทอง เกลียวคลื่นซัดครืน มังกรสีน้ำเงินหลายตัวพุ่งใส่ร่างที่กระโดดร่อนรำไม่หยุด
ร่างที่กระโดดเคลื่อนไหวอรชรอ้อนแอ้น มีชีวิตชีวาดุจวิห
