วยให้ที่นี่ไม่มืดมนอย่างสิ้นเชิง
“ตรวจสอบพบว่าผู้ทดสอบอยู่ในระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลาย เปิดโหมดยาก”
อันหลินยิ้มทันทีที่ได้ยินเสียงนี้ “แค่โหมดยากเองเหรอ ฉันไม่ใช่ระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลายทั่วไปหรอกนะ”
ม่านฟ้าดำทะมึนกระเพื่อม จากนั้นก็มีเผ่าพันธุ์ปีกทมิฬที่ถือหอกยาวสีนิลห้าตนเหาะลงมา
แม้พวกมันจะแผ่รัศมีที่ยิ่งใหญ่ แต่กลับมีไอความตายปกคลุมตั้งแต่หัวจรดเท้า
“บังอาจรุกล้ำถิ่นข้า ตายเสียเถอะ!”
ชายคนหนึ่งตวาดลั่น หอกยาวเปล่งแสงสีดำมืดฟ้ามัวดิน ปาออกไปหมายทะลวงอันหลิน
อันหลินไม่สะทกสะท้าน กำกระบี่พิชิตมารแล้วชูขึ้นฟ้า ลำแสงสีดำพวยพุ่งขึ้นเป็นรูปจันทร์เสี้ยว
ครืน ลำแสงจากกระบี่กับลำแสงสีดำของหอกยาวปะทะกัน ฟาดฟันลำแสงสีดำจนแหลกสลาย จากนั้นพุ่งเข้าไปประชิดชายคนนั้น
ชายคนนั้นเบิกตากว้าง ยกหอกยาวขึ้นขวางหน้า
จากนั้นพลังปราณกระบี่สีดำก็เทกระหน่ำลงมา สะเทือนจนเขากระอักเลือดกระเด็นออกไป
แต่มันยังไม่จบ พลังงานสีดำเหล่านั้นแผ่คลุมร่างกายของเขา
“อา…นี่มันอะไรกัน” ชายคนนั้นจ้องมองร่างกายของตัวเองอย่างพรั่นพรึง
ผิวหนังของเขาถูกพลังปราณกระบี่สีดำปกคลุม แห้งเหี่ยวในพริบตา เลือดลมก็แห้งเหือดอย่างรวดเร็ว
“ไยจึงเป็นเช่นนี้ พลังของข้า…” ชายหนุ่มมองกระบี่ในมืออันหลินแล้วอุทานว่า “หรือ…หรือนี่จะเป็นอาวุธวิเศษแห่งเผ่าพันธุ์ข้ากระบี่พิชิต…”
เขายังพูดไม่ทันจบ ลมหายใจก็ดับดิ้น ล้มลงบนพื้นช้าๆ ประหนึ่งนกที่