ที่มีพลังแก่กล้าซึ่งไหลเวียนภายในร่างกาย กลับทำให้จักรพรรดิจื่อหยางชื่นชมเหลือเกิน
แม้แต่สวีเสี่ยวหลานที่ครอบครองพลังแห่งพญาหงส์ แววตาก็ฉายความตะลึงเช่นกัน
ทุกคนต่างก็อุทานไม่หยุดเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ ไม่คิดเลยว่า สี่เพลิงเทวะแห่งแผ่นดินปราณสงครามจะถูกอันหลินกินจนเกลี้ยง แถมอันหลินยังอาศัยแหล่งเพลิงได้พลังมาครองเสียด้วย…
อันหลินเพลิดเพลินกับพลังเพลิงที่โหมซัดภายในร่างกายอย่างพึงพอใจ อยากลองเผาอะไรสักหน่อย
เวทมนตร์ประกอบของปีกแห่งอัคคีขั้นที่สองคือ ทะเลเพลิงสี่มงคล ไม่รู้ว่าอานุภาพเป็นอย่างไร
“เอาละ เพลิงอนัตตาก็ได้มาแล้ว เราเดินทางกันต่อเถอะ”
เสี่ยวชิงมองอันหลินแวบหนึ่งแล้วชิงพูดขึ้นมา
ไม่รู้ว่าแสงสว่างเหนือท้องนภาสลัวลงตั้งแต่เมื่อใด
ทุกคนมุ่งหน้าทางเหนือต่อไป บนพื้นหิมะขาวโพลนอันไกลโพ้น จู่ๆ ก็มีเงาดำเคลื่อนไหว
