มหาศาลแผ่ซ่าน อันหลินถูกเขาโยนใส่ตำแหน่งหนึ่งของเวหาราวกับเป็นขีปนาวุธ
เวรเอ๊ย! อันหลินไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นแล้ว กระตุ้นพลังปีกแห่งอัคคีทันที ขอลองดูอีกสักตั้ง
โครม
ร่างของเขาพุ่งชนกระแสเพลิงที่โปร่งใสบิดเบี้ยว เพลิงอนัตตากลิ้งหลุนๆ ลงท้องไม่หยุด ความรู้สึกแบบนั้นเหมือนกับการเติมลมใส่ท้องอย่างต่อเนื่อง
ท้ายที่สุดปากของเขาก็สัมผัสได้ถึงความร้อนอันน้อยนิด สุดท้ายความร้อนก็แล่นริ้วไปทั่วร่าง!
คำว่า ‘อนัตตา’ ปรากฏบนแถบปีกแห่งอัคคี รวมกันเป็น ‘ตะวัน จันทร์ ดารา อนัตตา’
อันหลินเห็นเช่นนั้น ในที่สุดความตึงเครียดก็ผ่อนคลาย ไม่คิดเลยว่าเพลิงอนัตตาที่ยากแท้หยั่งถึงจะถูกเขากินจนหมดโดยไม่รู้ตัวเช่นนี้ มาคิดดูตอนนี้ก็ยังรู้สึกเหมือนฝันไป
‘ติ้ง! ภารกิจสำเร็จ ลำดับต่อไปเริ่มถ่ายโอนพลังปีกแห่งอัคคีขั้นที่สอง’
ทันใดนั้น อันหลินก็เห็นภาพที่เปลวเพลิงกว้างไกลไร้ที่สิ้นสุดแผดเผาทุกสรรพสิ่งในจักรวาลจนวอดวาย
แก่นแท้ของเพลิงตะวัน ดวงจันทร์ ดาราและอนัตตาเริ่มผสานแทรกซึมสู่ร่างกายของเขา
อักขระสีชาดตัวหนึ่งปรากฏบนหลังมือ ทำให้กลิ่นอายของเขาแปรเปลี่ยนเป็นทรงพลังและเร่าร้อน
จักรพรรดิจื่อหยางมองอันหลินที่พลังเพิ่มพูนไม่มีหยุด พูดด้วยสีหน้าที่ตื่นเต้นว่า “นี่น่ะหรือผลสำเร็จของเคล็ดวิชาเผาไหม้ ช่างเป็นพลังเพลิงที่บริสุทธิ์ เป็นแก่นแท้ที่น่ากลัวเสียจริง!”
แม้อันหลินจะไม่ได้ปล่อยเวทมนตร์ที่สะเทือนปฐพี แต่พลังเพลิง
